Gisteren had ik weinig tijd, maar wilde toch wel een klusje doen.
Daarom een vliegens vlugge klus.
Op dag 10 en 11 was ik aan een boekenkast op de entresol begonnen. Ik heb toen een plank ingericht met boeken die ik zelf niet meer wilde, maar waar een ander wellicht nog plezier aan zou kunnen beleven. Er stonden nu nog een paar boeken op en die heb ik gisteren verplaatst naar de doos voor de kringloop.
Dus in no-time was dit het resultaat:
Vandaag iets meer tijd, dus een plank in de linnenkast onder handen genomen.
Voor ik begon was dit het beeld bij het wegschuiven van de deur:
Inderdaad, niet fraai. Sterker nog: een enorme rommel.
Dus tijd om alles eens goed uit te zoeken. Het mandje rechts is de dump-plaats voor weesjes (sokken waarvan het broertje of zusje even niet vindbaar is). Het blijkt dat er inmiddels 6 complete paren verborgen liggen. Oprollen en opruimen dus. De overgebleven weesje gaan weg!
Verder de voorraad luchtjes eens onder de loep genomen: ik blijk voorlopig nog vooruit te kunnen, hihihi!!
Van 1 geurtje doe ik met weemoed afstand. Onze oudste zoon had dat -inmiddels alweer 4 jaar geleden- gekocht tijdens zijn Praag-reis. Heel lief en schattig, maar de geur........erg veel rozen wat een erg groot 'oma'-gevoel gaf bij mij.
Op de plank lagen ook plastic tasjes, waarvan ik de inhoud nu wèl opgeruimd heb (Waarom doe ik dat niet meteen??? Het zal een raadsel blijven. Maar ik zal mijn leven beteren!!).
Afijn, in korte tijd was de plank opgeruimd, overzichtelijk en een plaatje om naar te kijken.
Voor de komende periode zal ik me vooral op de entresol gaan storten. We willen binnenkort het een en ander in huis gaan opknappen (behangen, muren verven, nieuwe vloerbedekking hier-en-daar). Ook de entresol komt in het plan voor en eerlijk gezegd krijg ik het daar wel enorm benauwd van. Alles wat opgeruimd is voordat de interne verhuizing plaats gaat vinden, is natuurlijk meegenomen. Dus zal ik me voorlopig maar op die ruimte gaan storten. (Hellup!!!)
Morgen eerst maar eens met het tafeltje van dag 21 beginnen. Het blijkt dat de foto van destijds niet meer klopt (was het maar zo'n feest!). Inmiddels is dit het uitzicht:
Echt een hele gevaarlijke plaats, zo'n tafel. In de tussentijd is er namelijk nog meer rommel verzameld op de tafel. Dus, wanneer die binnenkort (!) helemaal leeg is, klap ik hem op en zet ik hem weg!
Nu ga ik eerst genieten van een welverdiende kop thee.
dinsdag 31 maart 2015
vrijdag 27 maart 2015
Dag 51 - En nog een la in de linnenkast
Een kort bericht dit keer:
Na de sokkenlade van gisteren, heb ik vandaag meteen doorgepakt met die andere lade in de linnenkast waar mijn ondergoed zich bevind.
Geen dramatische dag dit keer. Na het traditionele beginritueel, heb ik allss uitgezocht. Sommige dingen opnieuw gevouwen. Alles herschikt in de la en.....
Dit keer niets weggedaan, dat was niet nodig. Maar wel is alles weer keurig geordend. Dat is natuurlijk ook wel fijn.
Na de sokkenlade van gisteren, heb ik vandaag meteen doorgepakt met die andere lade in de linnenkast waar mijn ondergoed zich bevind.
Geen dramatische dag dit keer. Na het traditionele beginritueel, heb ik allss uitgezocht. Sommige dingen opnieuw gevouwen. Alles herschikt in de la en.....
Dit keer niets weggedaan, dat was niet nodig. Maar wel is alles weer keurig geordend. Dat is natuurlijk ook wel fijn.
donderdag 26 maart 2015
Dag 50 - De sokkenla is aan de beurt
Vandaag is de sokkenla aan de beurt. Ik noem het een sokkenlade, maar dat dekt niet de lading. Maar ach: het beestje moet tenslotte een naam hebben. Ik had hem ook rommellade kunnen noemen, maar daarvan zijn (ahum, waren!) er al zoveel in huis. Hihihi!!
Je ziet meteen wat ik bedoel: sokkenlade, waarbij de sokken zoek zijn. Dus: alles eruit en uitzoeken maar.
De vraag die bij mij naar boven borrelt bij het uitzoeken: waarom luister ik niet gewoon naar mezelf, maar 'altijd' naar anderen. Dat 'altijd' valt wel mee hoor, maar als iemand zegt: "panty-kousjes zijn hartstikke handig voor onder een broek", is dat voor mij een teken om meteen naar de winkel te gaan en panty-kousjes te halen. En dan niet 1 paar om te proberen, nee, meteen maar meerdere paren van verschillende kleuren. En dat terwijl ik weet dat die dingen altijd gaan knellen bij mij. Whaaaahhhh!!
Die goed bedoelde adviezen maken dat ik nu hiermee zit:
Verpakkingen zijn nog dicht, dus naar de kringloop. Wie weet loopt daar iemand die dat inderdaad hartstikke lekker vindt zitten. Ik ga niet meer voor de bijl en besluit hierbij plechtig:
panty-kousen komen het huis niet meer in!
Panty-voetjes mogen dan weer wel, maar die heb ik voorlopig voldoende is zojuist gebleken.
En weer een opgeruimde lade
Was het maar vast morgenochtend: lade open doen en met een blij gevoel geschikte sokken uitzoeken.
De vraag die bij mij naar boven borrelt bij het uitzoeken: waarom luister ik niet gewoon naar mezelf, maar 'altijd' naar anderen. Dat 'altijd' valt wel mee hoor, maar als iemand zegt: "panty-kousjes zijn hartstikke handig voor onder een broek", is dat voor mij een teken om meteen naar de winkel te gaan en panty-kousjes te halen. En dan niet 1 paar om te proberen, nee, meteen maar meerdere paren van verschillende kleuren. En dat terwijl ik weet dat die dingen altijd gaan knellen bij mij. Whaaaahhhh!!
Die goed bedoelde adviezen maken dat ik nu hiermee zit:
Verpakkingen zijn nog dicht, dus naar de kringloop. Wie weet loopt daar iemand die dat inderdaad hartstikke lekker vindt zitten. Ik ga niet meer voor de bijl en besluit hierbij plechtig:
panty-kousen komen het huis niet meer in!
Panty-voetjes mogen dan weer wel, maar die heb ik voorlopig voldoende is zojuist gebleken.
En weer een opgeruimde lade
woensdag 25 maart 2015
Dag 49 - Grote lade, grote rommel....?
Vandaag is de grote lade in de keuken aan de beurt. Een vergaarbak voor van alles en nog wat.
Het meeste gebruik ik wel, maar het is zo'n rommeltje.
(Trouwens: de ervaring is inmiddels dat wanneer ik denk de complete inhoud van een lade of plank te gebruiken, dat dat in de praktijk toch best meevalt.)
Dit is de vriend van vandaag:
Nadat ik alles eruit heb gehaald, blijkt dat ik dit keer echt gelijk heb gehad. Ik gebruik eigenlijk alles. Behalve dan de grote koelelementen, maar die liggen hier prima uit de weg. En dicht bij de vriezer, mochten we ze willen gebruiken.
Na de sopbeurt, alles herschikt. Paar plasticzakken weg en voila:
Ik kan weer zien wat ik heb. En dat is altijd handig!
Het meeste gebruik ik wel, maar het is zo'n rommeltje.
(Trouwens: de ervaring is inmiddels dat wanneer ik denk de complete inhoud van een lade of plank te gebruiken, dat dat in de praktijk toch best meevalt.)
Dit is de vriend van vandaag:
Na de sopbeurt, alles herschikt. Paar plasticzakken weg en voila:
Ik kan weer zien wat ik heb. En dat is altijd handig!
dinsdag 24 maart 2015
Dag 48 - Alweer een lade in de keuken
Vandaag mijn project maar weer eens opgepakt. Afgelopen week heb ik beslist niet stil gezeten, maar ik had ook ernstig behoefte aan even geen "365-klusje". Toch wel opgeruimd, maar dat was het standaardwerk : opruimen van papieren, rekeningen etc. Niet interessant genoeg voor mijn blog.
Vandaag weer een laatje in de keuken aangepakt. De kleine besteklade met allerlei handige en -voor mijn gevoel- veel gebruikte spullen.
Nadat ik alles eruit had gehaald en de lade grondig gesopt heb, begon het uitzoeken.
Zoals ik al zei: veel spullen, maar lang niet alles wordt gebruikt. Dus er kan weer een bundel de afvalbak in:
Een allang niet meer bruikbaar en inmiddels goed verteerd tupperware-matje. Hoezo: moeilijk afstand kunnen doen?? Eigenlijk wel ernstig, want ik zie dat matje bijna dagelijks, ik weet dat het gaten heeft en niet meer lang te leven heeft en toch .....het is niet in me opgekomen om het matje uit zijn lijden te verlossen. Tot nu dan.....
Verder verpakte rietjes die van een sappakje zijn afgevallen.....wat was ooit het top-idee, waardoor ik deze niet meteen heb weggegooid??
(Ik weet het wel hoor! Zoals zo vaak was het ook hier: "altijd handig!" Nou, daar trap ik niet meer in. Het huis slibt ondertussen dicht met "altijd handige spullen", die we vervolgens niet gebruiken.)
Een gasaansteker waarvan ik ook al heel lang weet dat hij dienst weigert. Een boterkruller: uit nostalgie meegenomen bij het leeghalen van het huis van mijn schoonmoeder. Maar ach, als nostalgische spullen geen nut hebben, wordt het dus rommel. De boterkruller mag naar de kringloop.
Ik ben tevreden met de 'vangst' en het resultaat:
De oplettende lezer zal het zeker opgemerkt zijn: lime-groen is mijn favoriete kleur. Hahahaha!
Vandaag weer een laatje in de keuken aangepakt. De kleine besteklade met allerlei handige en -voor mijn gevoel- veel gebruikte spullen.
Nadat ik alles eruit had gehaald en de lade grondig gesopt heb, begon het uitzoeken.
Zoals ik al zei: veel spullen, maar lang niet alles wordt gebruikt. Dus er kan weer een bundel de afvalbak in:
Een allang niet meer bruikbaar en inmiddels goed verteerd tupperware-matje. Hoezo: moeilijk afstand kunnen doen?? Eigenlijk wel ernstig, want ik zie dat matje bijna dagelijks, ik weet dat het gaten heeft en niet meer lang te leven heeft en toch .....het is niet in me opgekomen om het matje uit zijn lijden te verlossen. Tot nu dan.....
Verder verpakte rietjes die van een sappakje zijn afgevallen.....wat was ooit het top-idee, waardoor ik deze niet meteen heb weggegooid??
(Ik weet het wel hoor! Zoals zo vaak was het ook hier: "altijd handig!" Nou, daar trap ik niet meer in. Het huis slibt ondertussen dicht met "altijd handige spullen", die we vervolgens niet gebruiken.)
Een gasaansteker waarvan ik ook al heel lang weet dat hij dienst weigert. Een boterkruller: uit nostalgie meegenomen bij het leeghalen van het huis van mijn schoonmoeder. Maar ach, als nostalgische spullen geen nut hebben, wordt het dus rommel. De boterkruller mag naar de kringloop.
Ik ben tevreden met de 'vangst' en het resultaat:
De oplettende lezer zal het zeker opgemerkt zijn: lime-groen is mijn favoriete kleur. Hahahaha!
dinsdag 17 maart 2015
Dag 47 - Gelegenheidsklusje afgelopen weekend (deel 2)
Aan het eind van dag 31 vertelde ik dat ik een plank had overgeslagen in de boekenkast op zolder.
Daar stonden boeken waar de jongen écht zelf hun oordeel over moesten geven.
Aardig wat uit te zoeken:
Dus, toen ik zondag de fietshelmen in de boekenkast plaatste, heb ik meteen de knullen erbij geroepen.
Alle boeken uit de kast gehaald en terwijl zij alles uitzochten, haalde ik de inmiddels overbekende sopdoek over de plank.
Het uitzoeken was zo gepiept. Een enkel boekje kon bewaard en heeft een plekje in de kast gekregen, maar dit kan allemaal weg:
En zo ziet de eerst overvolle plank er uit na een kwartiertje:
Dat ruimt lekker op. Je zou bijna denken dat het virus inmiddels alle gezinsleden te pakken heeft.....(ik maak me maar geen illusies!)
Even de kast voor ik hem 'te grazen' nam:
En nu:
Nou, daar word je toch helemaal blij van! Ik ben super trots. Wat kun je met veel kleine, afgepaste stapjes toch uiteindelijk veel bereiken.
Morgen ga ik alle boeken die weg mochten, uitzoeken op kringloop-proof. Deze gaan in de welbekende kringloopdoos. En de boeken die echt weg kunnen gaan in de papierbak.
Een afwisselende week tot nu toe:
de afgelopen twee dagen een blog, zonder op de dag zelf te klussen. Morgen heb ik wel een klus, maar zal ik niet bloggen. Er valt dan weinig interessants te vertellen denk ik. Mocht het wel zo zijn, meld ik mij natuurlijk!
maandag 16 maart 2015
Dag 46 - Gelegenheidsklusje afgelopen weekend (deel 1)
Jaja, ik weet het! Ik ga mezelf nu alweer tegenspreken. Maar soms moet je een gelegenheid benutten in plaats van voorbij laten gaan.
Mijn man wilde namelijk zijn schoenen uitzoeken. Dat hebben we gisteren dus even gedaan (ondanks het beloofde rust-weekend)
Het voordeel is dat ik nu alleen maar hoef te bloggen. En dat komt prima uit in een drukke werkweek.
Deze keer geen foto's, maar ik wil voor jullie toch even de balans opmaken:
Verder stonden er twee dozen met fietshelmen en een doos fietsschoenen wel uit de weg, maar niet mooi opgeruimd. Die heb ik verplaatst naar de boekenkast op zolder. Daar waren ten slotte op o.a. dag 34 lege planken ontstaan.
Zoals in de titel te lezen is, is dit "deel 1". Morgen komt deel 2. Want toen ik toch bij die boekenkast op zolder stond, greep ik meteen nog maar een gelegenheid aan.........
Dus geen écht rust-weekend, maar het voelt toch goed.
Tot morgen!!
Mijn man wilde namelijk zijn schoenen uitzoeken. Dat hebben we gisteren dus even gedaan (ondanks het beloofde rust-weekend)
Het voordeel is dat ik nu alleen maar hoef te bloggen. En dat komt prima uit in een drukke werkweek.
Deze keer geen foto's, maar ik wil voor jullie toch even de balans opmaken:
- 3 paar schoenen mogen weg en gaan in de doos voor het goede doel
- 1 paar schoenen is gepromoveerd tot "schoenen met een speciale functie" en krijgen overplaatsing naar de schuur. Daar gaan zij dienst doen als klusschoenen.
- De klusschoenen die al in de schuur verbleven mogen van een welverdiend pensioen gaan genieten.
- Ook een paar badslippers vindt de weg naar de vuilnisbak.
Verder stonden er twee dozen met fietshelmen en een doos fietsschoenen wel uit de weg, maar niet mooi opgeruimd. Die heb ik verplaatst naar de boekenkast op zolder. Daar waren ten slotte op o.a. dag 34 lege planken ontstaan.
Zoals in de titel te lezen is, is dit "deel 1". Morgen komt deel 2. Want toen ik toch bij die boekenkast op zolder stond, greep ik meteen nog maar een gelegenheid aan.........
Dus geen écht rust-weekend, maar het voelt toch goed.
Tot morgen!!
zondag 15 maart 2015
Dag 43 - 44 - 45 - Weer een stukje boekenkast aangepakt
Het was weer eens tijd om een deel van een boekenkast op de entresol aan te pakken. Ik heb besloten dat het drie planken gaan worden. Op deze planken staan boeken dit redelijk te bundelen zijn in thema's. Maar die in onoverzichtelijke stapels op de plank vertoeven.
Bewijsmateriaal? Vooruit dan:
Het was niet handig om dit per plank op te pakken, aangezien de boeken verspreid over de 3 planken lagen. Dus:
Alles uit de kast en planken afgenomen.
Vervolgens de kookwekker gezet en de boeken uitgezocht.
Toen de kookwekker afging had ik de boeken met als thema "reizen" gesorteerd en in de kast gezet. Ziet er al een stuk beter uit:
De rest van de boeken aan de kant gelegd en de volgende dag er mee verder.
Twee dagen later waren op dezelfde manier ook de andere twee planken opnieuw ingericht.
Een genot om naar te kijken. We weten weer wat we hebben.
We hadden veel meer, maar veel boeken behaalden de plank niet meer:
Deze antieke boeken konden meteen in de oud papier-doos:
Een aantal boeken krijgt een herkansing via de kringloopwinkel:
En dan was er nog een hele stapel die manlief moest uitzoeken. Nou, die heeft ook de smaak te pakken wat het opruimen betreft. Ook deze boeken gaan in de doos voor de kringloop:
Drie dagen enthousiast bezig geweest en na mijn overdenkingen van vorig weekend, heb ik mij niet schuldig gevoeld dat ik de andere twee dagen 'niets' gedaan hebt. Voelt goed zo!
Bewijsmateriaal? Vooruit dan:
Het was niet handig om dit per plank op te pakken, aangezien de boeken verspreid over de 3 planken lagen. Dus:
Alles uit de kast en planken afgenomen.
Vervolgens de kookwekker gezet en de boeken uitgezocht.
Toen de kookwekker afging had ik de boeken met als thema "reizen" gesorteerd en in de kast gezet. Ziet er al een stuk beter uit:
De rest van de boeken aan de kant gelegd en de volgende dag er mee verder.
Twee dagen later waren op dezelfde manier ook de andere twee planken opnieuw ingericht.
Een genot om naar te kijken. We weten weer wat we hebben.
We hadden veel meer, maar veel boeken behaalden de plank niet meer:
Deze antieke boeken konden meteen in de oud papier-doos:
Een aantal boeken krijgt een herkansing via de kringloopwinkel:
En dan was er nog een hele stapel die manlief moest uitzoeken. Nou, die heeft ook de smaak te pakken wat het opruimen betreft. Ook deze boeken gaan in de doos voor de kringloop:
Drie dagen enthousiast bezig geweest en na mijn overdenkingen van vorig weekend, heb ik mij niet schuldig gevoeld dat ik de andere twee dagen 'niets' gedaan hebt. Voelt goed zo!
zaterdag 14 maart 2015
Even een update na 'opruiming' in mijn hoofd
Dank je wel, Marijke voor het advies als reactie op mijn vorig 'dag'. Ik heb je advies opgevolgd.
Het was heerlijk weer dat weekend en ik heb eens goed kunnen overdenken wat dit 365-dagen project met mij doet. Ik voelde namelijk dat ik niet goed bezig was.
Ja, wat betreft de klussen wel, zeker weten. En ook het enthousiasme is prima in orde. En juist daar zit 'm de kneep.
Wanneer ik ergens enthousiast over ben, en al doende steeds enthousiaster word, merk ik dat ik ook mijn grenzen voorbij hol. Een niet aflatende energie en niet te stuiten drang om door te gaan.
Vorig jaar heb ik dat bijvoorbeeld gehad toen ik het idee had om te gaan hardlopen. Nooit gedacht dat ik het zo leuk zou vinden en.....ik was inderdaad niet te stoppen. Met het gevolg dat ik op een gegeven moment last kreeg van een 'runners-blok'. Ik weet niet of die term echt bestaat, maar ik vergelijk het met wat schrijvers een writersblock noemen: zonder aanwijsbare reden totaal geen zin hebben om mijn nieuw verworven passie op te pakken. Het was geen luiheid, dat ik niet ging hardlopen. Nee, gewoon ècht geen zin. Heel raar: maanden vol enthousiasme rondjes gehold en ineens is het over.
Gelukkig heb ik het weer opgepakt hoor, het is dus goed gekomen! Maar in zo'n hol gat zitten, voelt absoluut niet fijn.
En ik merk dat ik met dit project ook dezelfde kant op dreig te gaan. Zelfs in de vakantie ben ik aan het opruimen geslagen. Dat geeft wel een voldaan gevoel, maar geen rust natuurlijk.
Vorig weekend heb ik er, in te tuin, genietend van het zonnetje, eens goed over nagedacht hoe ik verder ga met mijn project voor dat het helemaal mis gaat. Dat zou immers toch wel heel erg zonde zijn.
Ik vond dat ik echt elke dag 'moest' presteren en toch wel een laatje of plankje moest opruimen. Het feit dat ik de zondag zou rusten en zou het nagenieten van de gedane arbeid, moest toch voldoende zijn?
Blijkbaar is echter de balans tussen klussen en rust op deze manier voor mij niet goed.
Ik voel dat ik elke dag echt een klusje moet doen, al is het maar een kleintje. En of dat het nu een drukke week op het werk is of niet: het moet!
Maar van wie moet dat? Bij het begin heb ik mijzelf iets voorgenomen: het streven is om aan het eind van het jaar een aanzienlijker opgeruimder en plezieriger huis te hebben dan bij aanvang.
Maar ik ga er mee om alsof ik het mijzelf gedwongen heb en dat ik er beslist niet van af mag stappen. Dat zou toch als falen voelen. Maar waarom?
Het zonnetje doet echt wonderen. Al overdenkend heb ik mij voorgenomen om voortaan de weekends klus-vrij te houden. Zeker als het straks heerlijk weer is, wil ik niet in een onmogelijk stand in de berging staan om daar een doos te doorzoeken.
Verder zal ik in periodes dat het druk is op het werk (aankomende week bijvoorbeeld), ook klus-gas terug nemen. Ik wil het gewoon volhouden tot het eind van het jaar. En als ik op de oude manier doorga, zal ik voor de zomervakantie helemaal 'op' zijn en het bijltje er bij neer gooien.
Dus lieve volgers en lezers:
vanaf nu zal ik zeker weer gaan opruimen (of zoals Marijke het noemt: ontrommelen!). Maar de kans bestaat dat er niet dagelijks een blog zal verschijnen. Ik hoop natuurlijk dat jullie me wel blijven volgen en dat we elkaar kunnen blijven steunen en motiveren.
Morgen zal ik bloggen wat ik afgelopen week heb gedaan. Wel geklust, maar te druk om te bloggen. Ook zo'n teken.
Het was heerlijk weer dat weekend en ik heb eens goed kunnen overdenken wat dit 365-dagen project met mij doet. Ik voelde namelijk dat ik niet goed bezig was.
Ja, wat betreft de klussen wel, zeker weten. En ook het enthousiasme is prima in orde. En juist daar zit 'm de kneep.
Wanneer ik ergens enthousiast over ben, en al doende steeds enthousiaster word, merk ik dat ik ook mijn grenzen voorbij hol. Een niet aflatende energie en niet te stuiten drang om door te gaan.
Vorig jaar heb ik dat bijvoorbeeld gehad toen ik het idee had om te gaan hardlopen. Nooit gedacht dat ik het zo leuk zou vinden en.....ik was inderdaad niet te stoppen. Met het gevolg dat ik op een gegeven moment last kreeg van een 'runners-blok'. Ik weet niet of die term echt bestaat, maar ik vergelijk het met wat schrijvers een writersblock noemen: zonder aanwijsbare reden totaal geen zin hebben om mijn nieuw verworven passie op te pakken. Het was geen luiheid, dat ik niet ging hardlopen. Nee, gewoon ècht geen zin. Heel raar: maanden vol enthousiasme rondjes gehold en ineens is het over.
Gelukkig heb ik het weer opgepakt hoor, het is dus goed gekomen! Maar in zo'n hol gat zitten, voelt absoluut niet fijn.
En ik merk dat ik met dit project ook dezelfde kant op dreig te gaan. Zelfs in de vakantie ben ik aan het opruimen geslagen. Dat geeft wel een voldaan gevoel, maar geen rust natuurlijk.
Vorig weekend heb ik er, in te tuin, genietend van het zonnetje, eens goed over nagedacht hoe ik verder ga met mijn project voor dat het helemaal mis gaat. Dat zou immers toch wel heel erg zonde zijn.
Ik vond dat ik echt elke dag 'moest' presteren en toch wel een laatje of plankje moest opruimen. Het feit dat ik de zondag zou rusten en zou het nagenieten van de gedane arbeid, moest toch voldoende zijn?
Blijkbaar is echter de balans tussen klussen en rust op deze manier voor mij niet goed.
Ik voel dat ik elke dag echt een klusje moet doen, al is het maar een kleintje. En of dat het nu een drukke week op het werk is of niet: het moet!
Maar van wie moet dat? Bij het begin heb ik mijzelf iets voorgenomen: het streven is om aan het eind van het jaar een aanzienlijker opgeruimder en plezieriger huis te hebben dan bij aanvang.
Maar ik ga er mee om alsof ik het mijzelf gedwongen heb en dat ik er beslist niet van af mag stappen. Dat zou toch als falen voelen. Maar waarom?
Het zonnetje doet echt wonderen. Al overdenkend heb ik mij voorgenomen om voortaan de weekends klus-vrij te houden. Zeker als het straks heerlijk weer is, wil ik niet in een onmogelijk stand in de berging staan om daar een doos te doorzoeken.
Verder zal ik in periodes dat het druk is op het werk (aankomende week bijvoorbeeld), ook klus-gas terug nemen. Ik wil het gewoon volhouden tot het eind van het jaar. En als ik op de oude manier doorga, zal ik voor de zomervakantie helemaal 'op' zijn en het bijltje er bij neer gooien.
Dus lieve volgers en lezers:
vanaf nu zal ik zeker weer gaan opruimen (of zoals Marijke het noemt: ontrommelen!). Maar de kans bestaat dat er niet dagelijks een blog zal verschijnen. Ik hoop natuurlijk dat jullie me wel blijven volgen en dat we elkaar kunnen blijven steunen en motiveren.
Morgen zal ik bloggen wat ik afgelopen week heb gedaan. Wel geklust, maar te druk om te bloggen. Ook zo'n teken.
vrijdag 6 maart 2015
Dag 42 - ....en vandaag een plank lager
Zoals voorzien, zal ik vandaag onderste plank van dit dressoir-gedeelte aaapakken.
Dat ziet er een stuk rommeliger uit en ik verwacht daarin dan ook meer actie.
Mijn voorraad met kaarsen, waxinelichtjes en geurolie blijkt nog prima in orde en hoeft voorlopig geen aanvulling. Wel alles even netjes gegroepeerd en gestapeld.
De schoolfoto's gaan in de jaardozen met foto's (hoe logisch!).
De groeiboekjes en de schriftjes met leuke uitspraken van de jongens toen ze klein waren, gaan natuurlijk in de nostalgie-doos. Over sommige dingen hoef je niet eens na te denken of je ze zal houden of moet wegdoen........
En dit is ook nostalgie, maar meer in de zin van: "die periode dat ik wierook branden leuk dacht te vinden". Helaas was die periode van zeer korte duur en dit doosje kan dus naar de kringloop.
Iets meer werk dan gisteren, maar toch ook weer snel gepiept.
Zo, nu lekker genieten van lekker bakkie koffie! En maar eens gaan bedenken wat we morgen zullen gaan doen.......
Dat ziet er een stuk rommeliger uit en ik verwacht daarin dan ook meer actie.
Mijn voorraad met kaarsen, waxinelichtjes en geurolie blijkt nog prima in orde en hoeft voorlopig geen aanvulling. Wel alles even netjes gegroepeerd en gestapeld.
De schoolfoto's gaan in de jaardozen met foto's (hoe logisch!).
De groeiboekjes en de schriftjes met leuke uitspraken van de jongens toen ze klein waren, gaan natuurlijk in de nostalgie-doos. Over sommige dingen hoef je niet eens na te denken of je ze zal houden of moet wegdoen........
En dit is ook nostalgie, maar meer in de zin van: "die periode dat ik wierook branden leuk dacht te vinden". Helaas was die periode van zeer korte duur en dit doosje kan dus naar de kringloop.
Iets meer werk dan gisteren, maar toch ook weer snel gepiept.
Zo, nu lekker genieten van lekker bakkie koffie! En maar eens gaan bedenken wat we morgen zullen gaan doen.......
donderdag 5 maart 2015
Dag 41 - De plank in het dressoir is aan de beurt
Vandaag ga ik een plank in het dressoir onder handen nemen. Een overzichtelijk project blijkt.
Het is een vrij breed kastje en het lukt me niet echt geweldig om een overzichtsfoto te maken, maar het gaat ook om het idee.
Ik heb alles eruit gehaald, de plank gestoft en de spullen aan een inspectie onderworpen.
De verpakkingen met geurolie verhuist naar een plank lager (die kom ik -wsl. morgen- wel weer tegen). Dat een een logischere plek.
Verder blijkt er -behalve en paar losse papiertjes- niet heel veel weg te kunnen. Niet erg hoor. Er hoeft niet altijd een vuilniszak vol met spullen weg. Wel zet ik op mijn lijstje dat de bloemetjes-doos een apart project is.
Met een kwartier ziet de plank er zo uit:
Detail: het vrolijke roze schrift middenvoor is mijn geheugen met betrekking tot het 365-dagenproject waar het overleg-zaken betreft of zoals vandaag het noteren van een apart project: de bloemetjesdoos.
Het lag al voor het grijpen, maar nu ook nog netjes!
Het is een vrij breed kastje en het lukt me niet echt geweldig om een overzichtsfoto te maken, maar het gaat ook om het idee.
Ik heb alles eruit gehaald, de plank gestoft en de spullen aan een inspectie onderworpen.
De verpakkingen met geurolie verhuist naar een plank lager (die kom ik -wsl. morgen- wel weer tegen). Dat een een logischere plek.
Verder blijkt er -behalve en paar losse papiertjes- niet heel veel weg te kunnen. Niet erg hoor. Er hoeft niet altijd een vuilniszak vol met spullen weg. Wel zet ik op mijn lijstje dat de bloemetjes-doos een apart project is.
Met een kwartier ziet de plank er zo uit:
Detail: het vrolijke roze schrift middenvoor is mijn geheugen met betrekking tot het 365-dagenproject waar het overleg-zaken betreft of zoals vandaag het noteren van een apart project: de bloemetjesdoos.
Het lag al voor het grijpen, maar nu ook nog netjes!
woensdag 4 maart 2015
Dag 40 - Voorraad op orde brengen
Vandaag weer even verder in de keuken. Dit keer een grote lade; een la met voorraad.
Op de foto lijkt het alleen een hele volle lade. Maar er verdwijnt van alles in en ik heb geen overzicht van de werkelijke voorraad. Gevolg: ik koop dingen dubbel of spullen gaan over de datum.
Ik probeer de lade regelmatig te inspecteren, maar na verloop van tijd is het toch weer een allegaartje.
Dus vandaag is deze vriend aan de beurt: alles eruit, sopdoek erdoor en sorteren maar.
De hoeveelheid "over de datum" valt mee. Maar een aantal spullen moeten niet te lang meer blijven liggen. Ze moeten binnen 1,5 maand op, deze spullen houd ik apart. De zuurkool is nog wel langer dan 1,5 maand goed, maar tegen die tijd vind ik het geen zuurkool-seizoen meer. Dus de zuurkool gaan gewoon mee in deze planronde. Vanavond ga ik eens even kijken wanneer we wat gaan eten. En natuurlijk een lekker recept voor zuurkool uitzoeken:
In deze lade staan ook wat dingen die ik voor de studerende zoons heb gekocht. Die zet ik boven op hun bureau neer. Dan kunnen ze alles het komend weekend mee naar hun andere 'thuis' nemen.
Het was wel weer even een klus, maar ook dat is weer gepiept. En ik ben tevreden met het resultaat!
Nog steeds vol, maar wel overzichtelijk.
Leuk hè, die drie potten Yoghonaise onderin. Die hoef ik dus voorlopig niet te halen!
In de keuken hangt een bord waarop ik opschrijf wat er is opgegaan. Wanneer ik dan boodschappen ga doen, schrijf ik die dingen op mijn boodschappenlijstje. Hartstikke handig!! Alleen, moet ik het wel van het bord afhalen als ik het ook daadwerkelijk heb gekocht. En tja, dat schiet er wel eens bij in.
Puntje van aandacht, hihihi!
Op de foto lijkt het alleen een hele volle lade. Maar er verdwijnt van alles in en ik heb geen overzicht van de werkelijke voorraad. Gevolg: ik koop dingen dubbel of spullen gaan over de datum.
Ik probeer de lade regelmatig te inspecteren, maar na verloop van tijd is het toch weer een allegaartje.
Dus vandaag is deze vriend aan de beurt: alles eruit, sopdoek erdoor en sorteren maar.
De hoeveelheid "over de datum" valt mee. Maar een aantal spullen moeten niet te lang meer blijven liggen. Ze moeten binnen 1,5 maand op, deze spullen houd ik apart. De zuurkool is nog wel langer dan 1,5 maand goed, maar tegen die tijd vind ik het geen zuurkool-seizoen meer. Dus de zuurkool gaan gewoon mee in deze planronde. Vanavond ga ik eens even kijken wanneer we wat gaan eten. En natuurlijk een lekker recept voor zuurkool uitzoeken:
In deze lade staan ook wat dingen die ik voor de studerende zoons heb gekocht. Die zet ik boven op hun bureau neer. Dan kunnen ze alles het komend weekend mee naar hun andere 'thuis' nemen.
Het was wel weer even een klus, maar ook dat is weer gepiept. En ik ben tevreden met het resultaat!
Nog steeds vol, maar wel overzichtelijk.
Leuk hè, die drie potten Yoghonaise onderin. Die hoef ik dus voorlopig niet te halen!
In de keuken hangt een bord waarop ik opschrijf wat er is opgegaan. Wanneer ik dan boodschappen ga doen, schrijf ik die dingen op mijn boodschappenlijstje. Hartstikke handig!! Alleen, moet ik het wel van het bord afhalen als ik het ook daadwerkelijk heb gekocht. En tja, dat schiet er wel eens bij in.
Puntje van aandacht, hihihi!
dinsdag 3 maart 2015
Dag 39 - Typisch rommel-laatje.....
Toen ik onlangs op zoek was naar de gasaansteker, wist ik meteen wat mijn eerste klusje na de vakantie zou worden: het rommellaatje in de keuken.
Hoe is het toch mogelijk dat ik de gasaansteker niet kon vinden??
Prima overzichtelijk klusje na een dag werken. Dus:
alles eruit, sopdoek erdoor en uitzoeken maar.
Waarom bewaar ik toch zoveel. Wat moet ik met 'honderd' elastiekjes? Ik heb er een paar bewaard, de rest gaat weg. Net als het verdwaalde feestlint, de 'altijd handige' tapas-stokjes (we gebruiken ze dus blijkbaar toch niet), prikker van een plantenvoedingssysteem, waarvan de rest al lang het huis uit is.
Verder:
De voorraad met plakvilt gaat naar het klushok op zolder. Deze gasaansteker kan weg wegens dis-functioneren. De kersenontpitter is uit nostalgie in huis gekomen, maar die wordt ook niet gebruikt. Kijken of de kringloop er iets mee kan. En o, die kruidenschaar! Heel handig voor het knippen van de kruiden (valt eigenlijk ook wel mee, die handigheid), maar een ramp om schoon te maken. Dus die gaat ook naar de kringloop en de kruiden blijf ik gewoon met het mes snijden.
De haak en het touw gaan naar de schuur.
Aaaah, hier lag de opbrekende ingang van de wespenvanger; ook naar de schuur.
En een tangetje waarvan ik hoop dat mijn man weet waar die voor dient. Opbergplaats nader te bepalen.
En het resultaat mag er zijn:
Het is een stuk overzichtelijker. Het blijkt dat ik toch nog voldoende extra zakjes bloemenvoeding heb. De ontdekking van de dag!
Het is echt een rommellaatje waar van-alles-en-nog-wat in ligt en ik vrees dan ook dat het niet de rest van het jaar zo opgeruimd zal blijven. Maar ik wil dit laatje regelmatig even meenemen in mijn opruimronde. Dan blijft het allemaal een beetje binnen de perken.
Met een goed gevoel sluit ik de lade en ga genieten van een welverdiend kopje koffie.
Hoe is het toch mogelijk dat ik de gasaansteker niet kon vinden??
Prima overzichtelijk klusje na een dag werken. Dus:
alles eruit, sopdoek erdoor en uitzoeken maar.
Verder:
De voorraad met plakvilt gaat naar het klushok op zolder. Deze gasaansteker kan weg wegens dis-functioneren. De kersenontpitter is uit nostalgie in huis gekomen, maar die wordt ook niet gebruikt. Kijken of de kringloop er iets mee kan. En o, die kruidenschaar! Heel handig voor het knippen van de kruiden (valt eigenlijk ook wel mee, die handigheid), maar een ramp om schoon te maken. Dus die gaat ook naar de kringloop en de kruiden blijf ik gewoon met het mes snijden.
De haak en het touw gaan naar de schuur.
Aaaah, hier lag de opbrekende ingang van de wespenvanger; ook naar de schuur.
En een tangetje waarvan ik hoop dat mijn man weet waar die voor dient. Opbergplaats nader te bepalen.
En het resultaat mag er zijn:
Het is een stuk overzichtelijker. Het blijkt dat ik toch nog voldoende extra zakjes bloemenvoeding heb. De ontdekking van de dag!
Het is echt een rommellaatje waar van-alles-en-nog-wat in ligt en ik vrees dan ook dat het niet de rest van het jaar zo opgeruimd zal blijven. Maar ik wil dit laatje regelmatig even meenemen in mijn opruimronde. Dan blijft het allemaal een beetje binnen de perken.
Met een goed gevoel sluit ik de lade en ga genieten van een welverdiend kopje koffie.
maandag 2 maart 2015
Dag 38 - Vakantieweek......maar toch niet helemaal
Vandaag nog even geen 'echte' klus, maar even bijpraten over de afgelopen week. Ik had een klusvrije week ingepland, maar dat kwam er toch niet helemaal van. Toch een flinke klus gedaan en ik ben er erg blij mee. Bijkomend leuk detail: het initiatief kwam van manlief.
Naast onze slaapkamer hebben we een berging. Echt, de rillingen lopen over mijn rug als ik bedenk dat die ook ooit voorbij zal komen in mijn 365-dagenplan. Whaaahhh!!
Om te laten zien dat ik niet overdrijf, twee foto's ter illustratie:
Jullie begrijpen dat dit niet per plank gaat, maar per onderdeel. Of ik ga bijvoorbeeld de kookwekker op een uur zetten en als die af gaat is de klus voor die dag klaar. We zullen wel zien hoe het dan gaat lopen. Voorlopig schuif ik het nog even voor mij uit. Ik ben er volgens mij nog niet aan toe. Misschien ga ik binnenkort een klein projectje proberen, kijken hoe dat bevalt. Tenslotte geldt ook hier natuurlijk dat elk klein projectje uiteindelijk zorgt voor een opgeruimde en overzichtelijke berging. En oooh, daar kijk ik zo naar uit!
Op de foto's is de rommel op de vloer niet eens zichtbaar. En juist daar zijn wij begonnen met opruimen.
In diverse plunjebalen en dozen lagen daar allerlei uniformen, kisten en andere leger-attributen van mijn man. Hij is werkzaam bij defensie, maar heeft zelden het 'groen' aan. Er zijn in de afgelopen jaren vernieuwde uniformen het huis binnen gekomen en keurig opgeslagen, maar de oude niet weg gedaan, alles zit inmiddels behoorlijk door elkaar......afijn:
mijn lieverd vond het een goed moment om deze week zijn legerspullen eens goed uit te zoeken. Alzo geschiedde.
Een vuilniszak vol spullen die echt weg kunnen naar het vuilnis. Een plunjebaal klaar om weg te brengen naar de dump en de rest keurig opgeruimd. We hebben meteen ook maar een overzicht gemaakt van wat precies waarin zit. Dit geseald en bij de spullen gelegd.
Jaja, het wordt nog eens wat ;-)
Verder heb ik een werkelijk enorme doos naar het postkantoor gebracht. De doos was de afgelopen weken gevuld met kleding, sportschoenen etc. en is nu verstuurd naar Packmee. Alles voor het goede doel! Geeft een heerlijk gevoel.
Ik heb op de entresol twee dozen staan: bananendoos voor alles wat naar de kringloop kan en een doos voor kleding, schoenen, handdoeken etc. voor het goede doel. Dit werkt prima voor mij. De dozen staan functioneel in het zicht. Als ik iets voor één van de dozen heb, doe ik het er direct in. Zo blijft het niet slingeren en als de doos vol is, gaat hij weg en begin ik weer opnieuw.
Tot slot ben ik deze week weer in de reclame-valkuil getrapt. Ik zag in de winkel dat het wasmiddel in een hamster-aanbieding was. Ik dacht dat ik zo'n aanbieding niet kon laten gaan, dus inderdaad: hamsteren!!!
Bij thuiskomst, bleek er nog een enorme hamstervoorraad in de eerder genoemde berging te staan. Echt, ik vind het heel raar, dat ik in zo'n rommelhok niet kan zien hoeveel wasmiddel ik nog heb.....ahum!
Ook daarin meteen actie ondernomen. Inderdaad Marijke: ik kan het toch niet laten! Het zit al in mijn bloed, hihihi.
Op dag 25 heb ik het stookhok (voorlopig) afgerond. Een deel van de opgeruimde legerspullen heeft hier inmiddels een nieuw plaatsje gekregen. Maar er was nog wat ruimte op de planken. Die ruimte heb ik nu benut om de voorraad wasmiddel uit te stallen. En de ontdekking van de week: voorlopig hoef ik nog geen nieuw wasmiddel te kopen. Laat de rest van Nederland maar hamsteren: ik doe er even niet aan mee!
Weet iemand hoelang je met een fles wasmiddel doet? Ik heb werkelijk geen flauw idee maar ik kreeg wèl een idee: wanneer ik aan een nieuwe fles wasmiddel begin, schrijf ik met een dikke stift de datum erop. (Dit doe ik trouwens al met de fles frituurvet, zodat ik weet hoelang het vet al in de frituurpan zit.)
Zoals gezegd: niet echt een klusvrije week, maar ik ben erg tevreden met wat er gedaan is.
Morgen weer verder!
Naast onze slaapkamer hebben we een berging. Echt, de rillingen lopen over mijn rug als ik bedenk dat die ook ooit voorbij zal komen in mijn 365-dagenplan. Whaaahhh!!
Om te laten zien dat ik niet overdrijf, twee foto's ter illustratie:
Op de foto's is de rommel op de vloer niet eens zichtbaar. En juist daar zijn wij begonnen met opruimen.
In diverse plunjebalen en dozen lagen daar allerlei uniformen, kisten en andere leger-attributen van mijn man. Hij is werkzaam bij defensie, maar heeft zelden het 'groen' aan. Er zijn in de afgelopen jaren vernieuwde uniformen het huis binnen gekomen en keurig opgeslagen, maar de oude niet weg gedaan, alles zit inmiddels behoorlijk door elkaar......afijn:
mijn lieverd vond het een goed moment om deze week zijn legerspullen eens goed uit te zoeken. Alzo geschiedde.
Een vuilniszak vol spullen die echt weg kunnen naar het vuilnis. Een plunjebaal klaar om weg te brengen naar de dump en de rest keurig opgeruimd. We hebben meteen ook maar een overzicht gemaakt van wat precies waarin zit. Dit geseald en bij de spullen gelegd.
Jaja, het wordt nog eens wat ;-)
Verder heb ik een werkelijk enorme doos naar het postkantoor gebracht. De doos was de afgelopen weken gevuld met kleding, sportschoenen etc. en is nu verstuurd naar Packmee. Alles voor het goede doel! Geeft een heerlijk gevoel.
Ik heb op de entresol twee dozen staan: bananendoos voor alles wat naar de kringloop kan en een doos voor kleding, schoenen, handdoeken etc. voor het goede doel. Dit werkt prima voor mij. De dozen staan functioneel in het zicht. Als ik iets voor één van de dozen heb, doe ik het er direct in. Zo blijft het niet slingeren en als de doos vol is, gaat hij weg en begin ik weer opnieuw.
Tot slot ben ik deze week weer in de reclame-valkuil getrapt. Ik zag in de winkel dat het wasmiddel in een hamster-aanbieding was. Ik dacht dat ik zo'n aanbieding niet kon laten gaan, dus inderdaad: hamsteren!!!
Bij thuiskomst, bleek er nog een enorme hamstervoorraad in de eerder genoemde berging te staan. Echt, ik vind het heel raar, dat ik in zo'n rommelhok niet kan zien hoeveel wasmiddel ik nog heb.....ahum!
Ook daarin meteen actie ondernomen. Inderdaad Marijke: ik kan het toch niet laten! Het zit al in mijn bloed, hihihi.
Op dag 25 heb ik het stookhok (voorlopig) afgerond. Een deel van de opgeruimde legerspullen heeft hier inmiddels een nieuw plaatsje gekregen. Maar er was nog wat ruimte op de planken. Die ruimte heb ik nu benut om de voorraad wasmiddel uit te stallen. En de ontdekking van de week: voorlopig hoef ik nog geen nieuw wasmiddel te kopen. Laat de rest van Nederland maar hamsteren: ik doe er even niet aan mee!
Weet iemand hoelang je met een fles wasmiddel doet? Ik heb werkelijk geen flauw idee maar ik kreeg wèl een idee: wanneer ik aan een nieuwe fles wasmiddel begin, schrijf ik met een dikke stift de datum erop. (Dit doe ik trouwens al met de fles frituurvet, zodat ik weet hoelang het vet al in de frituurpan zit.)
Zoals gezegd: niet echt een klusvrije week, maar ik ben erg tevreden met wat er gedaan is.
Morgen weer verder!
Abonneren op:
Posts (Atom)
.jpg)


%2B-%2Bvoor.jpg)












.jpg)

.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
%2Bweg!.jpg)

%2Book%2Bweg!.jpg)














.jpg)
.jpg)
