Voor de vorm maar even gezegd dat het dag 70 is, maar met het ontrommelen dat ik nu doe is het wat lastig bloggen. De grote vaart met dozen tegelijk is eruit en hoewel ik elke dag trouw een uur (of bijna een uur) eraan besteed, vind ik het niet spannend genoeg om daar dagelijks verslag van uit te brengen.
Maar nu toch even een update:
Maandag heb ik twee bananendozen met spullen voor de bazar weggebracht.
Verder hebben de knullen de dozen met spellen uitgezocht en wat mag blijven staat in de kast. De rest wil ik proberen te verkopen, want de spellen zijn nog compleet en prima in orde.
Verder hebben beide heren besloten de plakboeken met kaarten die gestuurd zijn met hun geboorte en latere verjaardagen, niet meer te willen bewaren. Het handigste is natuurlijk om die mappen dan meteen in een vuilniszak te doen. Maar aangezien ik kaarten voor de zending spaar, heb ik ze uit de plakboeken gehaald en verzameld om later in de betreffende bus te deponeren. Tijdens het verwijderen van de kaarten heb ik ze toch nog wel eerst even gelezen. Moest kunnen vond ik; nog één keer. De klus duurde daardoor wel langer dan nodig, maar het gaf me ook een heerlijk melancholisch gevoel.
Dus lieve mensen. Het is niet dat ik niet bezig ben, maar ik vind wel dat als ik blog, dat het dan ook wel een beetje interessant, motiverend of nuttig moet zijn.
Voor dit moment zijn jullie weer even op de hoogte.
woensdag 23 september 2015
woensdag 16 september 2015
Dag 67-68-69 Even bij-bloggen
De afgelopen dagen was ik 'verstoten' van de PC. Manlief werkte thuis en heeft dan de computer bezet. Bloggen lukte daarom niet. Wel ben ik doorgegaan met opruimen hoor.
Mijn klus-project bevind zich in dezelfde ruimte als de thuiswerkplek van mijn lief. En aangezien hij veel gerommel en gedreutel om hem heen niet heel prettig vindt, ben ik behoedzaam te werk gegaan. En natuurlijk niet te lang!
Het ontrommelen vordert wel, maar niet heel vlot. Ik heb nu alleen nog 'ramp-dozen' over. Dat wil zeggen: de dozen herbergen allerhande spullen die niet tot één categorie behoren. En die zich dus ook niet zo vlot laten uitzoeken en opruimen. Maar, toch gewoon opgepakt en doorgegaan.
Heel lang geleden was ik begonnen aan het inlopen van de achterstand in het foto's plakken. Toen er van alles tussendoor kwam, heb ik de spullen in een krat gedaan en die 'ergens' neergezet. Het gevolg was dat zich hierop ook weer allerlei zaken verzamelden....... (VALKUIL!!)
Aangezien ik voorlopig niet verder zal gaan met het foto's plakken, heb ik de albums die in de krat stonden een plek in de kast gegeven bij de andere fotoalbums.
In diverse dozen bleken nog meer 'fotoplak-gerelateerde' spullen te zitten. Deze heb ik verzameld in één doos. Oké, het blijft een gevulde doos, maar alles zit wel bij elkaar. De doos krijgt een plekje elders in het huis en als ik ooit de draad weer oppak, heb ik alle benodigde spullen bij elkaar.
De inhoud van twee doosjes met o.a. kranten van de geboortedag van de knullen, heb ik samengevoegd en in één doos gedaan. (Duurde vrij lang voordat dit klusje gedaan was, want ik moest echt even lezen en herbeleven. Heel leuk!)
En dan was er de doos met verzamelde hotelzeepjes, shampootjes etc. Inderdaad: jarenlang was ik een verzamelaar. Maar inmiddels al weer enige tijd geleden ben ik mij ervan bewust geworden dat het op alle fronten slecht is om deze artikelen mee te nemen uit hotels en te verzamelen. Het is belastend voor het milieu en thuis wordt het er ook niet opgeruimder van. Het verzamelen is dus wel gestopt, maar de verzameling die ik had, is tot nu toe intact gebleven.
Al eerder heb ik geprobeerd hierin opruiming te houden, maar ik vond het erg moeilijk om afstand te doen. Ja, 't klinkt belachelijk, maar het is nou eenmaal zo. Dus ook deze doos moest er deze dagen aan geloven. Alles op een tafel uitgestort, gesorteerd op zeep, shampoo, bodylotion etc.
Vervolgens geroken of het een aangename geur was. Het blijkt dat veel hotels hier weinig kaas van hebben gegeten. In mijn geval ging er tenminste een groot deel weg.
De zeepjes komen op het fonteintje in het toilet. De rest die door de keuring zijn gekomen ga ik gebruiken! Netjes en overzichtelijk opgeborgen in de kast.
Inmiddels kijk ik al uit naar het weekend. De knullen moeten zich door 3 dozen heen worstelen (waarvan 2 met spellen en 1 met spullen waar zij echt zelf over moeten beslissen).
Voorlopig is het dus nog een dozenparade, maar volgende week gaan er 2 dozen naar de bazaar en 2 dozen naar de kringloop. En dat met de 3 dozen van de knullen zal dat lekker opruimen.
Om het resultaat tot nu toe een beetje inzichtelijk te maken, wat foto's:
Van links naar rechts: de startfase, de stand van zaken na het her-schikken van de dozen en de stand van zaken nu.
Het begint bijna overzichtelijk te worden, hahaha!!
Mijn klus-project bevind zich in dezelfde ruimte als de thuiswerkplek van mijn lief. En aangezien hij veel gerommel en gedreutel om hem heen niet heel prettig vindt, ben ik behoedzaam te werk gegaan. En natuurlijk niet te lang!
Het ontrommelen vordert wel, maar niet heel vlot. Ik heb nu alleen nog 'ramp-dozen' over. Dat wil zeggen: de dozen herbergen allerhande spullen die niet tot één categorie behoren. En die zich dus ook niet zo vlot laten uitzoeken en opruimen. Maar, toch gewoon opgepakt en doorgegaan.
Heel lang geleden was ik begonnen aan het inlopen van de achterstand in het foto's plakken. Toen er van alles tussendoor kwam, heb ik de spullen in een krat gedaan en die 'ergens' neergezet. Het gevolg was dat zich hierop ook weer allerlei zaken verzamelden....... (VALKUIL!!)
Aangezien ik voorlopig niet verder zal gaan met het foto's plakken, heb ik de albums die in de krat stonden een plek in de kast gegeven bij de andere fotoalbums.
In diverse dozen bleken nog meer 'fotoplak-gerelateerde' spullen te zitten. Deze heb ik verzameld in één doos. Oké, het blijft een gevulde doos, maar alles zit wel bij elkaar. De doos krijgt een plekje elders in het huis en als ik ooit de draad weer oppak, heb ik alle benodigde spullen bij elkaar.
De inhoud van twee doosjes met o.a. kranten van de geboortedag van de knullen, heb ik samengevoegd en in één doos gedaan. (Duurde vrij lang voordat dit klusje gedaan was, want ik moest echt even lezen en herbeleven. Heel leuk!)
En dan was er de doos met verzamelde hotelzeepjes, shampootjes etc. Inderdaad: jarenlang was ik een verzamelaar. Maar inmiddels al weer enige tijd geleden ben ik mij ervan bewust geworden dat het op alle fronten slecht is om deze artikelen mee te nemen uit hotels en te verzamelen. Het is belastend voor het milieu en thuis wordt het er ook niet opgeruimder van. Het verzamelen is dus wel gestopt, maar de verzameling die ik had, is tot nu toe intact gebleven.
Al eerder heb ik geprobeerd hierin opruiming te houden, maar ik vond het erg moeilijk om afstand te doen. Ja, 't klinkt belachelijk, maar het is nou eenmaal zo. Dus ook deze doos moest er deze dagen aan geloven. Alles op een tafel uitgestort, gesorteerd op zeep, shampoo, bodylotion etc.
Vervolgens geroken of het een aangename geur was. Het blijkt dat veel hotels hier weinig kaas van hebben gegeten. In mijn geval ging er tenminste een groot deel weg.
De zeepjes komen op het fonteintje in het toilet. De rest die door de keuring zijn gekomen ga ik gebruiken! Netjes en overzichtelijk opgeborgen in de kast.
Inmiddels kijk ik al uit naar het weekend. De knullen moeten zich door 3 dozen heen worstelen (waarvan 2 met spellen en 1 met spullen waar zij echt zelf over moeten beslissen).
Voorlopig is het dus nog een dozenparade, maar volgende week gaan er 2 dozen naar de bazaar en 2 dozen naar de kringloop. En dat met de 3 dozen van de knullen zal dat lekker opruimen.
Om het resultaat tot nu toe een beetje inzichtelijk te maken, wat foto's:
Van links naar rechts: de startfase, de stand van zaken na het her-schikken van de dozen en de stand van zaken nu.
Het begint bijna overzichtelijk te worden, hahaha!!
vrijdag 11 september 2015
Dag 66 - Verborgen opruiming
Vandaag was het een drukke en hectische dag op het werk en hoewel ik mijzelf voorgenomen had mij daardoor niet te laten weerhouden, heb ik vandaag toch geen doos opgepakt. Eigenlijk toch weer wel, maar niet een doos met spullen opgeruimd.
Wij zijn pas verhuisd met het werk en de enorme veranderingen die dat met zich meebrengt, zijn nog duidelijk voelbaar na een werkdag. Vandaag was dat dus niet minder dan eerder deze week.
De dozen die nog op een behandeling wachten, waren te onoverzichtelijk voor mij. Met een warhoofd een warrige doos opruimen......nee, dat leek mij niet ideaal.
Maar ik ben toch een uur bezig geweest. Ik heb van een aantal spullen die ik via Marktplaats wil proberen te verkopen, foto's gemaakt, een (hopelijk) pakkende tekst geschreven en een advertentie geplaatst.
En ik kan je zeggen: een uur is zo om. Ik had lang niet zoveel gedaan als ik gehoopt had te doen. Maar, ik ben wel blij dat ik toch wat heb opgepakt in plaats van onderuit op de bank hangend bijkomen van de intensieve dag.
Maar.....nu ga ik dus wel naar die bewuste bank. Hahaha!!
Een heel fijn weekend en tot maandag!
Wij zijn pas verhuisd met het werk en de enorme veranderingen die dat met zich meebrengt, zijn nog duidelijk voelbaar na een werkdag. Vandaag was dat dus niet minder dan eerder deze week.
De dozen die nog op een behandeling wachten, waren te onoverzichtelijk voor mij. Met een warhoofd een warrige doos opruimen......nee, dat leek mij niet ideaal.
Maar ik ben toch een uur bezig geweest. Ik heb van een aantal spullen die ik via Marktplaats wil proberen te verkopen, foto's gemaakt, een (hopelijk) pakkende tekst geschreven en een advertentie geplaatst.
En ik kan je zeggen: een uur is zo om. Ik had lang niet zoveel gedaan als ik gehoopt had te doen. Maar, ik ben wel blij dat ik toch wat heb opgepakt in plaats van onderuit op de bank hangend bijkomen van de intensieve dag.
Maar.....nu ga ik dus wel naar die bewuste bank. Hahaha!!
Een heel fijn weekend en tot maandag!
donderdag 10 september 2015
Dag 65 - Een moeilijke doos toch makkelijk overleefd
Direct nadat ik de kookwekker had gezet, ben ik op de doos voor vandaag afgestapt. De doos staat bovenop, dus makkelijk. Maar de inhoud; daarvan wist ik dat het me moeite zou kosten om knopen door te hakken.
Ik moest er een keer aan geloven en had mijzelf beloofd om die doos vandaag aan te pakken. Ik hoef niet te werken, dus het hoofd is redelijk rustig. Ideaal om een dergelijk mini-projectje op te pakken. Daarom meteen zonder dralen op de doos afgestapt, voor ik in de verleiding zou komen ergens anders mee te beginnen.
Deze doos bevat allerlei mappen waarin veel archiefmateriaal van hobby's, trainingen en cursussen in zit. Ik ben begonnen met de mappen waar bladmuziek in zit, een hele stapel papier met liederen die ik in mijn leven heb gezongen op de diverse koren waar ik lid van ben geweest. En, hoewel ik gedacht had er erg aan gehecht te zijn, bedacht ik mij tijdens het snel doorbladeren (nee, niet lezen, echt bladeren, zoefzoef erdoorheen!) dat ik altijd met plezier deze liederen gezongen heb, maar dat ik ze toch niet meer zou gaan zingen vanaf deze bladmuziek. De échte toppers, zitten toch wel in mijn hoofd. Dus: papier in de papierbak, mappen in de doos voor de kringloop.
Dat ging vlot. Vol goede moed verder.
De mappen met diploma's gaat terug in de kast, maar de map met alle sollicitatiebrieven gaat weg.
Een map met stripverhalen die onze jongste zoon maakte toen hij op de basisschool zat, blijft natuurlijk bewaard. Net als de clubblaadjes van de knutselclub waarin hij de strips mocht publiceren.
Op dag 60 had ik een rietenkoffertje leeggemaakt, door de kaarsen in de kast te zetten. Dat koffertje lijkt mij nou een uitgelezen bewaarplek voor nostalgische dingen van de knullen. De strips gaan hier in, evenals de rapporten van de basisschool en een jaarboek van de middelbare school.
Ik kom nog wat spullen tegen waarvan ik denk dat het beter is als de knullen hierover zelf een oordeel geven. Deze spullen gaan in een doos en die zet ik op de dozen met spellen. Nog en goede week, en dan is die stapel hopelijk ook weg.
Ook voor manlief heb ik een aantal zaken waarover hij moet beslissen in een doos gedaan.
De syllabus van de assertiviteitstraining gaat in de kast. Wanneer de twijfel toeslaat, gebruik ik die nog wel eens als naslagwerk.
Ook de boekjes van de cursus Zweeds mogen blijven. Gewoon omdat het zo'n leuk taaltje is.
Als de wekker gaat, liggen er nog een paar dingen die een (nieuwe) plek moeten krijgen. Dat maak ik natuurlijk nog even af en........de doos is leeg!
De doos met papier breng ik meteen naar de schuur. En de vuilniszak met frutsels die echt weg kunnen is dusdanig vol, dat ik die ook meteen wegbreng naar de vuilcontainer.
Wat een heerlijk voldaan gevoel. En nu heb ik wel een bak koffie verdiend!
Ik moest er een keer aan geloven en had mijzelf beloofd om die doos vandaag aan te pakken. Ik hoef niet te werken, dus het hoofd is redelijk rustig. Ideaal om een dergelijk mini-projectje op te pakken. Daarom meteen zonder dralen op de doos afgestapt, voor ik in de verleiding zou komen ergens anders mee te beginnen.
Deze doos bevat allerlei mappen waarin veel archiefmateriaal van hobby's, trainingen en cursussen in zit. Ik ben begonnen met de mappen waar bladmuziek in zit, een hele stapel papier met liederen die ik in mijn leven heb gezongen op de diverse koren waar ik lid van ben geweest. En, hoewel ik gedacht had er erg aan gehecht te zijn, bedacht ik mij tijdens het snel doorbladeren (nee, niet lezen, echt bladeren, zoefzoef erdoorheen!) dat ik altijd met plezier deze liederen gezongen heb, maar dat ik ze toch niet meer zou gaan zingen vanaf deze bladmuziek. De échte toppers, zitten toch wel in mijn hoofd. Dus: papier in de papierbak, mappen in de doos voor de kringloop.
Dat ging vlot. Vol goede moed verder.
De mappen met diploma's gaat terug in de kast, maar de map met alle sollicitatiebrieven gaat weg.
Een map met stripverhalen die onze jongste zoon maakte toen hij op de basisschool zat, blijft natuurlijk bewaard. Net als de clubblaadjes van de knutselclub waarin hij de strips mocht publiceren.
Op dag 60 had ik een rietenkoffertje leeggemaakt, door de kaarsen in de kast te zetten. Dat koffertje lijkt mij nou een uitgelezen bewaarplek voor nostalgische dingen van de knullen. De strips gaan hier in, evenals de rapporten van de basisschool en een jaarboek van de middelbare school.
Ik kom nog wat spullen tegen waarvan ik denk dat het beter is als de knullen hierover zelf een oordeel geven. Deze spullen gaan in een doos en die zet ik op de dozen met spellen. Nog en goede week, en dan is die stapel hopelijk ook weg.
Ook voor manlief heb ik een aantal zaken waarover hij moet beslissen in een doos gedaan.
De syllabus van de assertiviteitstraining gaat in de kast. Wanneer de twijfel toeslaat, gebruik ik die nog wel eens als naslagwerk.
Ook de boekjes van de cursus Zweeds mogen blijven. Gewoon omdat het zo'n leuk taaltje is.
Als de wekker gaat, liggen er nog een paar dingen die een (nieuwe) plek moeten krijgen. Dat maak ik natuurlijk nog even af en........de doos is leeg!
De doos met papier breng ik meteen naar de schuur. En de vuilniszak met frutsels die echt weg kunnen is dusdanig vol, dat ik die ook meteen wegbreng naar de vuilcontainer.
Wat een heerlijk voldaan gevoel. En nu heb ik wel een bak koffie verdiend!
dinsdag 8 september 2015
Dag 64 - Nood breekt wet en orde in de chaos
Vandaag heb ik noodgedwongen geen doos opgepakt. Maar ben zeker wel goed bezig geweest. Ik zal mij nader verklaren.
Nadat ik gisteren klaar was met mijn opruimklusje van de dag, kreeg manlief een lumineus idee.
Tijdens het opknappen van de slaapkamer, is er een spiegeldeur van de kledingkast gesneuveld.
Vet balen natuurlijk, maar er moest gekeken worden naar een alternatief.
De totale kast beslaat vier deuren: twee spiegel en twee 'normale' deuren. Eerst natuurlijk gekeken naar de mogelijkheden om de spiegel te vervangen. Aangezien het een spiegel van bewerkt glas is, komt de vervangen ervan (mocht het glas nog leverbaar zijn) op een enorme kostenpost uit.
Na veel wikken wegen hebben we gekozen voor een goedkoper alternatief: de plaat die nu nog in de deur was blijven zitten wordt voorzien van hetzelfde behang als op een van de wanden in de slaapkamer. En gisteren was het volgens mijn lief hét moment om daarin actie te ondernemen.
Aangezien er een groot vloeroppervlak nog is om deze klus te klaren moesten alle dozen die nog op de entresol stonden naar een hoek verplaatst worden, weer vier dozen hoog. (De stapels weren net wat minder.......)
Afijn, gisterenavond nog de plaat voorzien van behang en vanavond de lijst om de deur geplaatst en de linnenkast weer compleet gemaakt. Ook wel heel fijn, want continue een half-open kast......nee, da's niet zo fraai.
En het resultaat? Ik ben er helemaal mee in mijn nopjes.
Afijn, na deze klus-intermezzo meteen weer dozen teruggezet in minder hoge stapels en ook meteen een soort van logica toegepast bij het herplaatsen van de dozen. Jaja, in elke chaos moet toch enige orde zijn, hahaha!!
De dozen met spullen bestemd voor een extern archief (hiervoor moet ik trouwens eens een kleinere doos zien te vinden; dat scheelt boor de beeldvorming), de bazar en de kringloopwinkel heb ik bij elkaar geplaatst. Als ik nog aanvulling voor betreffende dozen tegenkom, kan ik het er makkelijk in zetten en de dozen staan niet door de hele ruimte uitgestald.
De achterste twee gestapelde dozen zijn dozen met spellen. Deze moeten we een keer uitzoeken als beide knullen in het weekend thuis zijn. Komend weekend gaat dat nog niet lukken, daarom maar even hier geplaatst: uit de weg en toch geordend voor de komende twee weken.
Vervolgens heb ik de spullen die ik nog wil proberen te verkopen via Marktplaats bij elkaar gezet in een doos.
De rest van de dozen er een beetje rondom geplaatst (zonder enige logica hoor!). En de nieuwe situatie ziet er dus als volgt uit:
Het blijven veel dozen, maar het komt goed, ik heb er alle vertrouwen in.
Morgen weer verder met opruimen!
Nadat ik gisteren klaar was met mijn opruimklusje van de dag, kreeg manlief een lumineus idee.
Tijdens het opknappen van de slaapkamer, is er een spiegeldeur van de kledingkast gesneuveld.
Vet balen natuurlijk, maar er moest gekeken worden naar een alternatief.
De totale kast beslaat vier deuren: twee spiegel en twee 'normale' deuren. Eerst natuurlijk gekeken naar de mogelijkheden om de spiegel te vervangen. Aangezien het een spiegel van bewerkt glas is, komt de vervangen ervan (mocht het glas nog leverbaar zijn) op een enorme kostenpost uit.
Na veel wikken wegen hebben we gekozen voor een goedkoper alternatief: de plaat die nu nog in de deur was blijven zitten wordt voorzien van hetzelfde behang als op een van de wanden in de slaapkamer. En gisteren was het volgens mijn lief hét moment om daarin actie te ondernemen.
Aangezien er een groot vloeroppervlak nog is om deze klus te klaren moesten alle dozen die nog op de entresol stonden naar een hoek verplaatst worden, weer vier dozen hoog. (De stapels weren net wat minder.......)
Afijn, gisterenavond nog de plaat voorzien van behang en vanavond de lijst om de deur geplaatst en de linnenkast weer compleet gemaakt. Ook wel heel fijn, want continue een half-open kast......nee, da's niet zo fraai.
En het resultaat? Ik ben er helemaal mee in mijn nopjes.
Afijn, na deze klus-intermezzo meteen weer dozen teruggezet in minder hoge stapels en ook meteen een soort van logica toegepast bij het herplaatsen van de dozen. Jaja, in elke chaos moet toch enige orde zijn, hahaha!!
De dozen met spullen bestemd voor een extern archief (hiervoor moet ik trouwens eens een kleinere doos zien te vinden; dat scheelt boor de beeldvorming), de bazar en de kringloopwinkel heb ik bij elkaar geplaatst. Als ik nog aanvulling voor betreffende dozen tegenkom, kan ik het er makkelijk in zetten en de dozen staan niet door de hele ruimte uitgestald.
De achterste twee gestapelde dozen zijn dozen met spellen. Deze moeten we een keer uitzoeken als beide knullen in het weekend thuis zijn. Komend weekend gaat dat nog niet lukken, daarom maar even hier geplaatst: uit de weg en toch geordend voor de komende twee weken.
Vervolgens heb ik de spullen die ik nog wil proberen te verkopen via Marktplaats bij elkaar gezet in een doos.
De rest van de dozen er een beetje rondom geplaatst (zonder enige logica hoor!). En de nieuwe situatie ziet er dus als volgt uit:
Het blijven veel dozen, maar het komt goed, ik heb er alle vertrouwen in.
Morgen weer verder met opruimen!
maandag 7 september 2015
Dag 63 - Na een klusvrij weekend ga ik er komende dagen weer helemaal voor
Afgelopen weekend heerlijk niets gedaan. Nou ja, qua opruimproject dan.
Vandaag was een enorm drukke dag op het werk, maar ik heb mezelf beloofd mij hierdoor niet te laten weerhouden van mijn ontrommel-uurtje.
Wel heb ik vandaag gekozen voor dozen waarvan ik wist dat het niet te moeilijk zou zijn. Ik heb nog de keuze en dat gun ik mijzelf vandaag.
Ik heb drie verhuisdozen opgepakt en ik wist al wat er inzat.
Allemaal ordners met de totale familieadministratie. De ordners zitten overvol, maar dat is van later zorg. Ooit komen de ordners aan de beurt en ga ik ze uitdunnen. Maar voor vandaag is het voldoende om ze overzichtelijk in de boekenkast te plaatsen.
En, tja, dat kost me niet zoveel moeite.
Eerlijk gezegd ben ik er geen uur mee bezig geweest, maar het aantal van 3 dozen in combinatie met de hectische dag.....ik vind het voor vandaag even genoeg.
Vandaag 3 dozen leeggemaakt, ondertussen ook 3 dozen vol. Twee voor de bazar en één voor een archief elders. Toch geen verkeerd resultaat lijkt mij.
De kasten vullen zich ook langzaamaan steeds meer.
Morgen ga ik weer verder! Ik hoop dat jij er dan ook weer bij bent!
Vandaag was een enorm drukke dag op het werk, maar ik heb mezelf beloofd mij hierdoor niet te laten weerhouden van mijn ontrommel-uurtje.
Wel heb ik vandaag gekozen voor dozen waarvan ik wist dat het niet te moeilijk zou zijn. Ik heb nog de keuze en dat gun ik mijzelf vandaag.
Ik heb drie verhuisdozen opgepakt en ik wist al wat er inzat.
Allemaal ordners met de totale familieadministratie. De ordners zitten overvol, maar dat is van later zorg. Ooit komen de ordners aan de beurt en ga ik ze uitdunnen. Maar voor vandaag is het voldoende om ze overzichtelijk in de boekenkast te plaatsen.
En, tja, dat kost me niet zoveel moeite.
Eerlijk gezegd ben ik er geen uur mee bezig geweest, maar het aantal van 3 dozen in combinatie met de hectische dag.....ik vind het voor vandaag even genoeg.
Vandaag 3 dozen leeggemaakt, ondertussen ook 3 dozen vol. Twee voor de bazar en één voor een archief elders. Toch geen verkeerd resultaat lijkt mij.
De kasten vullen zich ook langzaamaan steeds meer.
Morgen ga ik weer verder! Ik hoop dat jij er dan ook weer bij bent!
vrijdag 4 september 2015
Dag 62 - Dapper gaan we door
Ook vandaag weer een aanval op de hoeveelheid dozen.
Ik begin met de bijzettafeltjes terug te zetten in de slaapkamer. Totdat ik iets anders leuks gevonden heb, blijven zij nog even dienen als nachtkastje.
Ik kom de doos met o.a. reisboeken tegen. Deze heb ik op dag 43-44-45 al uitgezocht, dus dat schiet ook wel op. Nog even sorteren op regio en dan kunnen ze op de plank.
De doos bevat nog meer boeken die ik in dezelfde periode heb uitgezocht en ook dat kost vandaag dus minder moeite.
Ondertussen komt manlief even helpen met een doos waar voornamelijk boeken van hem in zitten.
De hint om niet alles 'blindelings' in de kast te zetten, wordt goed begrepen en ook hier gaat niet alles terug in de kast. Een deel gaat naar de bazar en een stapeltje boeken is zo enorm achterhaald, dat dat hooguit in de vitrine van een museum nog enige dienst zou kunnen doen. Weg dus!
Ik pak nog een doos met allerhande boeken en spulletjes en geef alles een nieuwe bestemming; dan wel in de kast dan wel in de doos voor weg/bazar.
Ook vandaag weer een goed gevoel. En hoewel er nog genoeg te doen blijft, zie je toch duidelijk verschil wanneer je de situaties naast elkaar plaatst.
Ter motivatie:
Goed werk verricht de afgelopen dagen. Ik zie wel degelijk het verschil. Motiverende voor/na foto's. (Al is hierbij het 'na' natuurlijk een tijdelijk tussenfase.....!)
Komend weekend even rust en vooral genieten van gedane arbeid. Maandag ga ik weer verder. Tot dan!
Ik begin met de bijzettafeltjes terug te zetten in de slaapkamer. Totdat ik iets anders leuks gevonden heb, blijven zij nog even dienen als nachtkastje.
Ik kom de doos met o.a. reisboeken tegen. Deze heb ik op dag 43-44-45 al uitgezocht, dus dat schiet ook wel op. Nog even sorteren op regio en dan kunnen ze op de plank.
De doos bevat nog meer boeken die ik in dezelfde periode heb uitgezocht en ook dat kost vandaag dus minder moeite.
Ondertussen komt manlief even helpen met een doos waar voornamelijk boeken van hem in zitten.
De hint om niet alles 'blindelings' in de kast te zetten, wordt goed begrepen en ook hier gaat niet alles terug in de kast. Een deel gaat naar de bazar en een stapeltje boeken is zo enorm achterhaald, dat dat hooguit in de vitrine van een museum nog enige dienst zou kunnen doen. Weg dus!
Ik pak nog een doos met allerhande boeken en spulletjes en geef alles een nieuwe bestemming; dan wel in de kast dan wel in de doos voor weg/bazar.
Ook vandaag weer een goed gevoel. En hoewel er nog genoeg te doen blijft, zie je toch duidelijk verschil wanneer je de situaties naast elkaar plaatst.
Ter motivatie:
Komend weekend even rust en vooral genieten van gedane arbeid. Maandag ga ik weer verder. Tot dan!
donderdag 3 september 2015
Dag 61 - Vrolijk verder gaan waar we zijn gebleven
Na de lekkere start van gisteren, vandaag weer vol goede moed verder gegaan. Ik ben mij er van bewust dat niet elke doos zo makkelijk zal gaan, dat hoeft ook niet, maar voor een herstart was het gisteren ideaal.
De eerste doos die ik vandaag pakte was die met mijn schildersspullen. Deze doos verdiend dus al meer aandacht dan de dozen van gisteren. De spullen komen niet op hun voormalige plek terug en er zal dus gekeken moeten worden hoe het allemaal gaat passen.
Het zwarte klepkastje in het oude wandmeubel-deel wordt een crea-kastje. De schildersspullen zijn de eerste spullen die hierheen verhuizen.
Met wat passen en meten past het op een manier dat het kastje ook nog overzichtelijk en praktisch ingericht is.
Hup: volgende doos!
Ik besluit de stoute schoenen aan te doen en een grote witte doos op te pakken. Ik weet dat hier heel veel kleinere spullen in zitten.
De eerste doos die ik vandaag pakte was die met mijn schildersspullen. Deze doos verdiend dus al meer aandacht dan de dozen van gisteren. De spullen komen niet op hun voormalige plek terug en er zal dus gekeken moeten worden hoe het allemaal gaat passen.
Het zwarte klepkastje in het oude wandmeubel-deel wordt een crea-kastje. De schildersspullen zijn de eerste spullen die hierheen verhuizen.
Met wat passen en meten past het op een manier dat het kastje ook nog overzichtelijk en praktisch ingericht is.
Hup: volgende doos!
Ik besluit de stoute schoenen aan te doen en een grote witte doos op te pakken. Ik weet dat hier heel veel kleinere spullen in zitten.
Een voor een haal ik de spullen eruit. Het gaan om cadeautjes, hardloop-herinneringen, boeken die ik nog (of naar later blijkt toch niet allemaal meer) wil bewaren.
Afijn, het duurt inderdaad iets langer dan gisteren om deze doos te legen, maar alles vind een bestemming of in de kast, of in een doos voor de bazar die binnenkort is.
Het volgend 'doosje' is een kinderkoffertje: zo schattig. Was het logeerkoffertje van onze oudste zoon. Maar die is inmiddels 21 en ik geloof niet dat hij die nog gebruikt.
Ik besluit dat deze koffer zelf ook op reis mag gaan en hopelijk vind het een nieuwe reispartner.
Ik vul de koffer met boekjes over kinderpartijtjes organiseren (hoeft ook al niet meer, hahaha!!) en zet het in de doos voor de bazar. Ik zie 4 lappen stof waar ik ooit een clownspak van wilde maken, maar wat nooit gebeurde. Ook die gaan eerst nog even in de koffer.
In de doos voor de bazar is mooi nog plaats voor het grote windlicht dat ik zo mooi vond maar waar ik nooit een geschikte plek voor vond (toch te groot....).
Ook vandaag dus weer een productief dagje. Het gaat lekker!
Tot morgen!
Tot morgen!
woensdag 2 september 2015
Dag 60 - Daar gaan we weer!
Vandaag heb ik mij een uur vrijgemaakt om orde in de dozen-chaos te scheppen. Althans: een beginnetje te maken.
Bij de start viel meteen al op dat de bovenste dozen heel veel kleinere, losse spullen bevatten. Oké, dat moet ook een keer gebeuren maar voor een lekker motiverende start zijn die dozen niet ideaal.
Dus, één van de bovenste dozen tijdelijk even weggezet en begonnen met de doos eronder.
Hierin zaten allemaal fotoalbums. Kijk, dat bedoel ik nou met een lekkere startdoos. Hierbij hoef ik mijn hoofd niet te breken over het al-dan-niet wegdoen. Die blijven natuurlijk gewoon. Ook krijgen ze dezelfde plek als voorheen: onderste planken van een van de boekenkasten.
De doos eronder was bevatte de overige de gevulde fotoalbums. Heerlijk!
Al spiekend door de gaten in de dozen, kwam ik bij een derde doos uit: een doos met lege fotoalbums, waarvan het de bedoeling is dat die ooit nog gevuld gaan worden met de inhoud van de vele schoenendozen met foto's elders in het huis (whaaahh!! Daar moet ik nog even niet aan denken, maar mocht het zover komen: wat zal dat opruimen zeg. Niet alleen in de kast maar zeker in mijn hoofd!).
Tot slot pak ik een rieten koffertje dat altijd op de kast lag. Aangezien het mijn streven is om niet te veel spullen meer op de kasten te leggen, gaat de inhoud van deze koffer een nieuwe bestemming krijgen.
De koffer bevat kaarsen, kandelaren, waxinelichtjeshouders etc. Deze zet ik in het 'barretje' van het vroegere wandmeubel. Mooi overzichtelijk,en ruimte genoeg.
Vandaag drie dozen leeggemaakt en een koffertje. Hoewel het aan de massa dozen nog niet is af te zien ben ik dik tevreden.
Morgen weer verder!
Bij de start viel meteen al op dat de bovenste dozen heel veel kleinere, losse spullen bevatten. Oké, dat moet ook een keer gebeuren maar voor een lekker motiverende start zijn die dozen niet ideaal.
Dus, één van de bovenste dozen tijdelijk even weggezet en begonnen met de doos eronder.
Hierin zaten allemaal fotoalbums. Kijk, dat bedoel ik nou met een lekkere startdoos. Hierbij hoef ik mijn hoofd niet te breken over het al-dan-niet wegdoen. Die blijven natuurlijk gewoon. Ook krijgen ze dezelfde plek als voorheen: onderste planken van een van de boekenkasten.
De doos eronder was bevatte de overige de gevulde fotoalbums. Heerlijk!
Al spiekend door de gaten in de dozen, kwam ik bij een derde doos uit: een doos met lege fotoalbums, waarvan het de bedoeling is dat die ooit nog gevuld gaan worden met de inhoud van de vele schoenendozen met foto's elders in het huis (whaaahh!! Daar moet ik nog even niet aan denken, maar mocht het zover komen: wat zal dat opruimen zeg. Niet alleen in de kast maar zeker in mijn hoofd!).
Tot slot pak ik een rieten koffertje dat altijd op de kast lag. Aangezien het mijn streven is om niet te veel spullen meer op de kasten te leggen, gaat de inhoud van deze koffer een nieuwe bestemming krijgen.
De koffer bevat kaarsen, kandelaren, waxinelichtjeshouders etc. Deze zet ik in het 'barretje' van het vroegere wandmeubel. Mooi overzichtelijk,en ruimte genoeg.
Vandaag drie dozen leeggemaakt en een koffertje. Hoewel het aan de massa dozen nog niet is af te zien ben ik dik tevreden.
Morgen weer verder!
dinsdag 1 september 2015
Dag 59 - Terug van weggeweest; wat staat er voor de komende weken gepland
Na een lange periode van afwezigheid, is het vandaag de dag van de herstart.
Het huis is van binnen helemaal opgefrist met nieuwe kleuren op de muur, nieuwe bekleding op de vloeren etc.
Door de interne verhuizing is er een enorme stapel dozen ontstaan. Even een indruk:
En de inhoud van deze dozen moet allemaal in de nu nog lege kasten:
Voorlopig kan ik dus wel wat blog-dagen vullen, hahaha!!
In het verleden ben ik al eens in de vlakuil gestapt van teveel op een dag willen doen "want het gaat net zo lekker". De ervaring is dat de motivatie een volgende dag aanzienlijk minder is en door het idee van 'moeten' word het ontrommelen er niet leuker op. Dus ook nu weer een plan de campagne. Een doos per dat is geen optie. In sommige gevallen zal ik inderdaad met een half uur (of minder) de inhoud van de doos hebben uitgezocht, opgeruimd of weggedaan. Maar ik weet dat dat lang niet voor alle dozen geldt. Er zijn dozen die langer dan een half uur vragen aleer ze leeg zijn.
Aangezien het een flink project is en ik niet met kerst nog met de dozen bezig wil zijn, moet er ook wel wat vaart achter gezet worden.
Net als de eerste periode wil ik de weekends klusvrij hebben. Maar van maandag tot en met vrijdag wil ik mijzelf een uur vrijmaken voor het opruimen van de dozen. Op de dagen dat ik werk, zal dat niet altijd met evenveel enthousiasme gaan, maar ik wil toch doorzetten. Als ik die dagen nu al terugbreng naar een half uur, dan heb ik vast voor de andere dagen ook zo een geldige reden gevonden om ook dan maar het vertrouwde half-uurtje aan de gang te gaan.
Wanneer deze dozen opgeruimd zijn, zien we wel weer verder, maar voorlopig dus een uur per dag opruimen, uitzoeken en hopelijk veel spullen een nieuwe bestemming geven.
Het huis is van binnen helemaal opgefrist met nieuwe kleuren op de muur, nieuwe bekleding op de vloeren etc.
Door de interne verhuizing is er een enorme stapel dozen ontstaan. Even een indruk:
En de inhoud van deze dozen moet allemaal in de nu nog lege kasten:
Voorlopig kan ik dus wel wat blog-dagen vullen, hahaha!!
In het verleden ben ik al eens in de vlakuil gestapt van teveel op een dag willen doen "want het gaat net zo lekker". De ervaring is dat de motivatie een volgende dag aanzienlijk minder is en door het idee van 'moeten' word het ontrommelen er niet leuker op. Dus ook nu weer een plan de campagne. Een doos per dat is geen optie. In sommige gevallen zal ik inderdaad met een half uur (of minder) de inhoud van de doos hebben uitgezocht, opgeruimd of weggedaan. Maar ik weet dat dat lang niet voor alle dozen geldt. Er zijn dozen die langer dan een half uur vragen aleer ze leeg zijn.
Aangezien het een flink project is en ik niet met kerst nog met de dozen bezig wil zijn, moet er ook wel wat vaart achter gezet worden.
Net als de eerste periode wil ik de weekends klusvrij hebben. Maar van maandag tot en met vrijdag wil ik mijzelf een uur vrijmaken voor het opruimen van de dozen. Op de dagen dat ik werk, zal dat niet altijd met evenveel enthousiasme gaan, maar ik wil toch doorzetten. Als ik die dagen nu al terugbreng naar een half uur, dan heb ik vast voor de andere dagen ook zo een geldige reden gevonden om ook dan maar het vertrouwde half-uurtje aan de gang te gaan.
Wanneer deze dozen opgeruimd zijn, zien we wel weer verder, maar voorlopig dus een uur per dag opruimen, uitzoeken en hopelijk veel spullen een nieuwe bestemming geven.
dinsdag 18 augustus 2015
Even geduld a.u.b.
Voor alle lieve volgers die vol ongeduld wachten op een nieuw blog van mij even een uitleg waarom het zolang duurt voor er weer eens wat te lezen valt:
Zoals jullie hebben kunnen lezen, heb ik op een goed moment besloten dat het gedaan moest zijn met alle uitpuilende laatjes, onoverzichtelijke kastjes en zwaarbeladen planken in huis. Als ik iets zocht wist ik (meestal) precies waar het lag, maar of dat nou echt de meest handige plek was.....
Verder was ik mij er ook van bewust dat er spullen in huis waren die ik eigenlijk met gemak kon missen, maar waarvan ik het toch moeilijk vond om ze 'zomaar' weg te doen.
Grote opruiming, herindeling en meer overzicht; dat was het plan.
Vol goede moed ben ik eraan begonnen en ik had er nog lol in ook. Zeker wanneer er bijvoorbeeld een kastje was opgeruimd en ik opende het deurtje van die kast, dan was ik helemaal trots op het resultaat. Dat gaf genoeg motivatie om door te gaan.
De opruimkriebels staken ook de rest van het gezin aan. Niet in dezelfde mate, maar wel fijn dat het een familie-actie werd.
Op een gegeven moment kwam er een mega-project tussendoor: het huis moest van binnen nodig opgeknapt worden. Kamers behangen, muren geverfd, nieuw tapijtje. Van boven tot onder een totale make-over (ongeveer, hahaha!). We maakten een plan van aanpak en gingen aan de slag. Ik dacht dat ik mijn 365-dagen-project er wel bij kon doen. Maar daar snee ik mijzelf enorm mee in de vingers. Beide projecten samen kostten mij zoveel tijd en vooral energie, dat beide projecten niet de aandacht kregen die het verdiende. Ik heb mijn 365-project even laten rusten en ben in huis aan het klussen geslagen. Nadat het eerste gedeelte was klaar, zijn we heerlijk op vakantie gegaan. Na de vakantie hebben we meteen doorgepakt met het laatste gedeelte van de klus en daar zit ik nu dus middenin.
Volgens plan kamperen we nog 2 weken in ons eigen huis en staat de hele huisraad verspreid in kamers waar het niet hoort, maar na die 2 weken gaan we weer opbouwen.
Als alle meubels weer op hun plek staan, ga ik ook weer beginnen met het blog.
Dus lieve mensen, nog even geduld a.u.b. Vanaf 1 september nieuwe blogs!!
Ik hoop dat jullie er dan ook weer bij zullen zijn!
Zoals jullie hebben kunnen lezen, heb ik op een goed moment besloten dat het gedaan moest zijn met alle uitpuilende laatjes, onoverzichtelijke kastjes en zwaarbeladen planken in huis. Als ik iets zocht wist ik (meestal) precies waar het lag, maar of dat nou echt de meest handige plek was.....
Verder was ik mij er ook van bewust dat er spullen in huis waren die ik eigenlijk met gemak kon missen, maar waarvan ik het toch moeilijk vond om ze 'zomaar' weg te doen.
Grote opruiming, herindeling en meer overzicht; dat was het plan.
Vol goede moed ben ik eraan begonnen en ik had er nog lol in ook. Zeker wanneer er bijvoorbeeld een kastje was opgeruimd en ik opende het deurtje van die kast, dan was ik helemaal trots op het resultaat. Dat gaf genoeg motivatie om door te gaan.
De opruimkriebels staken ook de rest van het gezin aan. Niet in dezelfde mate, maar wel fijn dat het een familie-actie werd.
Op een gegeven moment kwam er een mega-project tussendoor: het huis moest van binnen nodig opgeknapt worden. Kamers behangen, muren geverfd, nieuw tapijtje. Van boven tot onder een totale make-over (ongeveer, hahaha!). We maakten een plan van aanpak en gingen aan de slag. Ik dacht dat ik mijn 365-dagen-project er wel bij kon doen. Maar daar snee ik mijzelf enorm mee in de vingers. Beide projecten samen kostten mij zoveel tijd en vooral energie, dat beide projecten niet de aandacht kregen die het verdiende. Ik heb mijn 365-project even laten rusten en ben in huis aan het klussen geslagen. Nadat het eerste gedeelte was klaar, zijn we heerlijk op vakantie gegaan. Na de vakantie hebben we meteen doorgepakt met het laatste gedeelte van de klus en daar zit ik nu dus middenin.
Volgens plan kamperen we nog 2 weken in ons eigen huis en staat de hele huisraad verspreid in kamers waar het niet hoort, maar na die 2 weken gaan we weer opbouwen.
Als alle meubels weer op hun plek staan, ga ik ook weer beginnen met het blog.
Dus lieve mensen, nog even geduld a.u.b. Vanaf 1 september nieuwe blogs!!
Ik hoop dat jullie er dan ook weer bij zullen zijn!
woensdag 6 mei 2015
Dag 58 - Een voorzichtige start met doos nr. 2
Vandaag meteen maar doorgegaan met de tweede doos die te wachten staat.
Alweer een overvolle bananendoos waarvan ik over een paar dagen de bodem weer hoop te zien. Voorlopig is dit het uitzicht:
Ik besluit nog even niet voor het 'prullaria' te gaan, maar pak een stapel boeken eruit die de jongens hebben uitgezocht. Het gaat om verplicht leesvoer voor school en daar willen ze niet al te lang aan herinnerd worden. Ik heb beloofd te kijken of ik er nog wat te gelde zou kunnen maken. Dat is dus mijn klus voor vandaag.
Voorlopig heb ik acht boeken uit de doos gehaald, foto's gemaakt en op marktplaats gezet.
De dozen zet ik in de boekenkast op de entresol. Eerder dit jaar bleek dat prima te werken:
een lege plank benutten voor boeken die op marktplaats staan. In de agenda een notie maken bij een datum een paar weken later. Als de boeken dan niet verkocht zijn, gaan ze in de doos voor de kringloop.
Morgen weer verder met de doos.
Er liggen nog meer boeken is, dus zou zomaar kunnen dat dezelfde klus wordt herhaald. Wie weet waar ik morgen zin in heb. Afwachten maar!
Alweer een overvolle bananendoos waarvan ik over een paar dagen de bodem weer hoop te zien. Voorlopig is dit het uitzicht:
Ik besluit nog even niet voor het 'prullaria' te gaan, maar pak een stapel boeken eruit die de jongens hebben uitgezocht. Het gaat om verplicht leesvoer voor school en daar willen ze niet al te lang aan herinnerd worden. Ik heb beloofd te kijken of ik er nog wat te gelde zou kunnen maken. Dat is dus mijn klus voor vandaag.
Voorlopig heb ik acht boeken uit de doos gehaald, foto's gemaakt en op marktplaats gezet.
De dozen zet ik in de boekenkast op de entresol. Eerder dit jaar bleek dat prima te werken:
een lege plank benutten voor boeken die op marktplaats staan. In de agenda een notie maken bij een datum een paar weken later. Als de boeken dan niet verkocht zijn, gaan ze in de doos voor de kringloop.
Morgen weer verder met de doos.
Er liggen nog meer boeken is, dus zou zomaar kunnen dat dezelfde klus wordt herhaald. Wie weet waar ik morgen zin in heb. Afwachten maar!
dinsdag 5 mei 2015
Dag 57 - Een lege doos
Vandaag is het Bevrijdingsdag. We hadden allerlei plannen om deze dag ook écht te vieren. Een bezoek aan bevrijdingsfestival stond op het programma.
Maar....de weergoden waren minder gunstig gestemd. Aangezien we voor het festival (in Wageningen) vijf kwartier tot anderhalf uur zouden moeten reizen en het zeer onduidelijk zou zijn of de weersomstandigheden dan 'feestelijk' of 'vreselijk' zouden zijn, hebben we vanmorgen bij het bakkie koffie besloten om het programma om te gooien. Geen festival dit jaar, maar een nuttige besteding van de dag.
Vanmiddag hebben we laminaat en tapijt uitgezocht en besteld, zodat we verder kunnen met klussen in huis. Soms vliegt het mij wel eens aan als ik bedenk hoeveel 'zooi' er straks ingepakt moet worden omdat de betreffende ruimte moet worden opgeknapt.Maar zoals een oud-voetballer zou zeggen: "Ieder nadeel heeft zijn voordeel". Want, als alle spullen in dozen zijn opgeslagen omdat de ruimte leeg moet, moeten die dozen natuurlijk ook weer een keer leeg om de ruimte weer te vullen.
Elke doos zou zomaar een project op zich kunnen worden.
Gisteren ben ik begonnen met het oefenen met het opruimen van een project-doos en kwam in een half uur aardig ver.
Vandaag ben ik daarmee verder gegaan en: Tadaaaah!
Maar....de weergoden waren minder gunstig gestemd. Aangezien we voor het festival (in Wageningen) vijf kwartier tot anderhalf uur zouden moeten reizen en het zeer onduidelijk zou zijn of de weersomstandigheden dan 'feestelijk' of 'vreselijk' zouden zijn, hebben we vanmorgen bij het bakkie koffie besloten om het programma om te gooien. Geen festival dit jaar, maar een nuttige besteding van de dag.
Vanmiddag hebben we laminaat en tapijt uitgezocht en besteld, zodat we verder kunnen met klussen in huis. Soms vliegt het mij wel eens aan als ik bedenk hoeveel 'zooi' er straks ingepakt moet worden omdat de betreffende ruimte moet worden opgeknapt.Maar zoals een oud-voetballer zou zeggen: "Ieder nadeel heeft zijn voordeel". Want, als alle spullen in dozen zijn opgeslagen omdat de ruimte leeg moet, moeten die dozen natuurlijk ook weer een keer leeg om de ruimte weer te vullen.
Elke doos zou zomaar een project op zich kunnen worden.
Gisteren ben ik begonnen met het oefenen met het opruimen van een project-doos en kwam in een half uur aardig ver.
Vandaag ben ik daarmee verder gegaan en: Tadaaaah!
Nu wacht er nog zo'n doos om aangepakt te worden. Die doos is niet zo 'makkelijk', maar dan doe ik er maar wat langer over. Het gaat niet om de snelheid. Het gaat erom de bodem van de doos te zien en het ervaren van de kick die dat geeft. Dat voelt zooooo goed!!
maandag 4 mei 2015
Dag 56 - Start met de eerste "verstop-voor-de-visite-doos"
Vandaag ben ik begonnen aan de eerste doos (van 2) met spullen die tijdelijk even uit het zicht moesten verdwijnen vanwege het huis vol met visite op het verjaardagsfeest. Of van spullen die van het tafeltje af moesten, omdat het tafeltje nodig was op het feest.
Het opruimen van de spullen uit de eerste - en natuurlijk de makkelijkste- doos ging als een speer.
De drang om na een half uur toch nog even door te gaan heb ik weerstaan. Als ik nu alweer te enthousiast en zonder rem aan de slag ga, weet ik nu al waar dat gaat eindigen. En.....dat wil ik niet.
Bij aanvang zag de doos er zo uit:
Zoals je ziet, een echte rommeldoos. Na een half uurtje was dit er nog van over:
Dat ziet er als een stuk beter uit. Hopelijk is de doos na het half uur van morgen helemaal leeg.
Ik ga mijn best doen.
Voorlopig ben ik blij dat ik weer een stap heb gezet.
Het opruimen van de spullen uit de eerste - en natuurlijk de makkelijkste- doos ging als een speer.
De drang om na een half uur toch nog even door te gaan heb ik weerstaan. Als ik nu alweer te enthousiast en zonder rem aan de slag ga, weet ik nu al waar dat gaat eindigen. En.....dat wil ik niet.
Bij aanvang zag de doos er zo uit:
Zoals je ziet, een echte rommeldoos. Na een half uurtje was dit er nog van over:
Dat ziet er als een stuk beter uit. Hopelijk is de doos na het half uur van morgen helemaal leeg.
Ik ga mijn best doen.
Voorlopig ben ik blij dat ik weer een stap heb gezet.
vrijdag 1 mei 2015
Afwezig geweest, maar niet bepaald stil gezeten.
Het is vandaag 1 mei, een mooie datum voor een hernieuwde start van mijn project.
Vandaag is het vrijdag en ik zal jullie bijpraten over de afgelopen weken, want hoewel ik niet van me heb laten horen, heb ik toch zeker niet stil gezeten.
Vandaag dus even bijpraten, dan het weekend (standaard) rust en maandag gaan we dan weer volop aan de slag.
Na het schrijven van het vorige blog zijn mijn man en ik begonnen met het opknappen van het huis. Aangezien we allebei een paar dagen vrij waren, hebben we meteen de koe bij de horens gevat en in een paar dagen een flinke slag geslagen. Daarna is het 'makkelijker' om door te pakken. We zijn al behoorlijk ver gekomen. Inmiddels zijn de plafonds op de overloop op de eerste en tweede verdieping gewit. De trap naar de zolder is geverfd. (Alleen nog tapijtmaantjes erop en dan is die ook klaar; maar dat komt later.)
De muren in het 'trappenhuis' naar zowel de eerste als de tweede verdieping (met bijbehorende overloopmuren) van een nieuwe kleur voorzien.
En tot slot zijn ook de muren in de gang geverfd.
Al dat klussen zorgt er voor dat meubels etc. die in de weg staan, tijdelijk elders in huis een bestemming moesten vinden. Mijn opgeruimde hoekjes waren daar uitermate geschikt voor, hahaha!!
Met al die extra rommel om mij heen, kon ik mij er niet toe zetten om nog extra klusjes te doen. En......ik vond het prima.
Zoals gezegd: wel afwezig geweest, maar beslist niet stil gezeten.
We zijn nog niet klaar met klussen, maar voorlopig hebben we een flinke sprong gemaakt.
Over een paar weken gaan we weer verder. Voor die tijd moet er nog tapijt en laminaat uitgezocht worden. Dat is ook nog een dingetje.....
Nog een activiteit die mij mijn opruimproject tijdelijk heeft doen stopzetten:
Vorige week lekker twee dagen naar Zeeland geweest ter gelegenheid van de verjaardag van mijn man. Hij heeft een mooie mijlpaal bereikt en weet nu waar de mosterd wordt gehaald.
Afgelopen weekend deze mijlpaal uitgebreid gevierd met veel eters over de vloer. Je begrijpt dat dat feest ook de nodige tijd aan voorbereiding vroeg. Ook daar ben ik tijdens mijn digitale afwezigheid dus druk mee geweest.
Het feest leverde trouwens ook nog een geweldig groot voordeel voor mijn 365-project op. De gevaarlijke tafel waar ik dag 54 zo dapper aan begonnen was, is weg! De tafel was nodig voor het buffet tijdens het verjaardagsfeest. Alles wat op de tafel stond heb ik in een doos gedaan. Oké, ik weet het: het is het probleem verschuiven. Maar.....de tafel is ingeklapt en komt niet meer op de entresol terug. Dus kan zich daar ook geen nieuwe rommel verzamelen.
Maandag begin ik met het leegruimen van de bewuste doos. Oké, dat zal dus niet in één keer gaan, maar: kleine druppels vullen ook een emmer!!
Ik heb er zin in. Tot maandag!!!
Vandaag is het vrijdag en ik zal jullie bijpraten over de afgelopen weken, want hoewel ik niet van me heb laten horen, heb ik toch zeker niet stil gezeten.
Vandaag dus even bijpraten, dan het weekend (standaard) rust en maandag gaan we dan weer volop aan de slag.
Na het schrijven van het vorige blog zijn mijn man en ik begonnen met het opknappen van het huis. Aangezien we allebei een paar dagen vrij waren, hebben we meteen de koe bij de horens gevat en in een paar dagen een flinke slag geslagen. Daarna is het 'makkelijker' om door te pakken. We zijn al behoorlijk ver gekomen. Inmiddels zijn de plafonds op de overloop op de eerste en tweede verdieping gewit. De trap naar de zolder is geverfd. (Alleen nog tapijtmaantjes erop en dan is die ook klaar; maar dat komt later.)
De muren in het 'trappenhuis' naar zowel de eerste als de tweede verdieping (met bijbehorende overloopmuren) van een nieuwe kleur voorzien.
En tot slot zijn ook de muren in de gang geverfd.
Al dat klussen zorgt er voor dat meubels etc. die in de weg staan, tijdelijk elders in huis een bestemming moesten vinden. Mijn opgeruimde hoekjes waren daar uitermate geschikt voor, hahaha!!
Met al die extra rommel om mij heen, kon ik mij er niet toe zetten om nog extra klusjes te doen. En......ik vond het prima.
Zoals gezegd: wel afwezig geweest, maar beslist niet stil gezeten.
We zijn nog niet klaar met klussen, maar voorlopig hebben we een flinke sprong gemaakt.
Over een paar weken gaan we weer verder. Voor die tijd moet er nog tapijt en laminaat uitgezocht worden. Dat is ook nog een dingetje.....
Nog een activiteit die mij mijn opruimproject tijdelijk heeft doen stopzetten:
Vorige week lekker twee dagen naar Zeeland geweest ter gelegenheid van de verjaardag van mijn man. Hij heeft een mooie mijlpaal bereikt en weet nu waar de mosterd wordt gehaald.
Afgelopen weekend deze mijlpaal uitgebreid gevierd met veel eters over de vloer. Je begrijpt dat dat feest ook de nodige tijd aan voorbereiding vroeg. Ook daar ben ik tijdens mijn digitale afwezigheid dus druk mee geweest.
Het feest leverde trouwens ook nog een geweldig groot voordeel voor mijn 365-project op. De gevaarlijke tafel waar ik dag 54 zo dapper aan begonnen was, is weg! De tafel was nodig voor het buffet tijdens het verjaardagsfeest. Alles wat op de tafel stond heb ik in een doos gedaan. Oké, ik weet het: het is het probleem verschuiven. Maar.....de tafel is ingeklapt en komt niet meer op de entresol terug. Dus kan zich daar ook geen nieuwe rommel verzamelen.
Maandag begin ik met het leegruimen van de bewuste doos. Oké, dat zal dus niet in één keer gaan, maar: kleine druppels vullen ook een emmer!!
Ik heb er zin in. Tot maandag!!!
dinsdag 7 april 2015
Dag 55 - Werken achter de schermen
Oeps, bijna een week geleden sinds het vorige blog. Een week geen nieuws van mijn kant, maar ik heb beslist niet stilgezeten hoor. Het paasweekend heb ik natuurlijk wel gewoon vrij gehouden.
En tot mijn groot verdriet moet ik meteen ook maar bekennen dat de tafel nog niet verder is gevorderd, maar.....
In het blog van dag 52 en 53 heb ik er al melding van gemaakt: we gaan een gedeelte van het huis opknappen door een nieuwe verflaag (al dan niet in andere kleur), nieuw behangetje, andere bedekking op de vloer etc. De afgelopen week ben ik maar eens met manlief aan de tafel gaan zitten en eerst een overzicht gemaakt van de klussen die we willen doen.
Vervolgens een logische planning gemaakt, want het is natuurlijk zonde als we een kamer net hebben opgeknapt dat er vervolgens allerlei meubilair en spullen te stallen van een andere ruimte om die te kunnen opknappen.
We hebben de benodigdheden en hoeveelheden geïnventariseerd.
Behang uitgezocht en besteld.
Verfkleuren uitgezocht en in huis gehaald.
Deze week is mijn man vrij en kunnen we een begin gaan maken aan de opknapklus. Hopelijk komt dat mijn 365-project niet al te veel in de weg te staan. Maar als ik kijk naar de klussen: een trap verven is bijvoorbeeld veel handiger om alleen toe doen. Als mijn man zich daar nou op stort, heb ik mijn handen vrij om weer verder te gaan ont-rommelen. ;-)
Mijn man heeft afgelopen week ook zijn kleding uitgezocht en het klushok opgeruimd. Zeker besmettelijk, dat opruim-virus, hihihi!!
De klus voor mij van morgen is dus al bekend:
- ritje naar het grof vuil
- inmiddels twee bananendozen gevuld voor de kringloop, dus daar ook maar even langs.
- doos voor Packmee wegbrengen.
Inderdaad, lekker bezig geweest de afgelopen dagen.
Verder was het de afgelopen week ook een leerzame periode.
Ik merk namelijk dat je een opgeruimde plek ook opgeruimd wil houden.En het is nu ook heel makkelijk om het opgeruimd te houden; echt een kleine moeite.
Wanneer ik vroeger bijvoorbeeld een keukenlade opende, zag ik niet hoe alles erin lag. Ik was er meer op gefocust om tussen de rommel te vinden wat ik zocht.
Wanneer ik nu diezelfde keukenlade open doe en merk dat er iets niet 'netjes' teruggelegd is, corrigeer ik dat meteen en heb meteen weer een opgeruimde lade. Heerlijk!!
En tot mijn groot verdriet moet ik meteen ook maar bekennen dat de tafel nog niet verder is gevorderd, maar.....
In het blog van dag 52 en 53 heb ik er al melding van gemaakt: we gaan een gedeelte van het huis opknappen door een nieuwe verflaag (al dan niet in andere kleur), nieuw behangetje, andere bedekking op de vloer etc. De afgelopen week ben ik maar eens met manlief aan de tafel gaan zitten en eerst een overzicht gemaakt van de klussen die we willen doen.
Vervolgens een logische planning gemaakt, want het is natuurlijk zonde als we een kamer net hebben opgeknapt dat er vervolgens allerlei meubilair en spullen te stallen van een andere ruimte om die te kunnen opknappen.
We hebben de benodigdheden en hoeveelheden geïnventariseerd.
Behang uitgezocht en besteld.
Verfkleuren uitgezocht en in huis gehaald.
Deze week is mijn man vrij en kunnen we een begin gaan maken aan de opknapklus. Hopelijk komt dat mijn 365-project niet al te veel in de weg te staan. Maar als ik kijk naar de klussen: een trap verven is bijvoorbeeld veel handiger om alleen toe doen. Als mijn man zich daar nou op stort, heb ik mijn handen vrij om weer verder te gaan ont-rommelen. ;-)
Mijn man heeft afgelopen week ook zijn kleding uitgezocht en het klushok opgeruimd. Zeker besmettelijk, dat opruim-virus, hihihi!!
De klus voor mij van morgen is dus al bekend:
- ritje naar het grof vuil
- inmiddels twee bananendozen gevuld voor de kringloop, dus daar ook maar even langs.
- doos voor Packmee wegbrengen.
Inderdaad, lekker bezig geweest de afgelopen dagen.
Verder was het de afgelopen week ook een leerzame periode.
Ik merk namelijk dat je een opgeruimde plek ook opgeruimd wil houden.En het is nu ook heel makkelijk om het opgeruimd te houden; echt een kleine moeite.
Wanneer ik vroeger bijvoorbeeld een keukenlade opende, zag ik niet hoe alles erin lag. Ik was er meer op gefocust om tussen de rommel te vinden wat ik zocht.
Wanneer ik nu diezelfde keukenlade open doe en merk dat er iets niet 'netjes' teruggelegd is, corrigeer ik dat meteen en heb meteen weer een opgeruimde lade. Heerlijk!!
woensdag 1 april 2015
Dag 54 - Een start gemaakt met de gevaarlijke tafel
Zoals ik gisteren had aangekondigd, ben ik vandaag heel dapper begonnen met het opruimen van de 'gevaarlijke' tafel op de entresol. Niet dat je aangevallen zal worden door de tafel of dat-ie 'op scherp' staat en je onverwacht zal vermorzelen. Nee, de tafel is een gevaar voor hamsteraars en notoire opruim-uitstellers (zoals ik dus!).
Vandaag pluk ik er de vruchten van. Wanneer ik al die keren in het verleden een blaadje, potje, pennetje, speldje.....meteen had opgeruimd in plaats van even te stallen op de tafel, was ik binnen een enkele minuut klaar.
Nu ben ik meer dan een half uur bezig geweest (was het na 10 minuten al meer dan zat, maar heb doorgezet!!) en nog ben ik niet klaar.
Gisteren nog zo:
En een foto van de tussenstand tot nu toe:
Voor vandaag houd ik het even voor gezien hoor. Wat is dat vermoeiend: iets oppakken, ergens naar toe lopen om het 'iets' op te ruimen. En dat -tig keer. Ik neem mij dan ook stellig voor geen gebruik meer te maken van een de tafel (of ander vergelijkbaar gevaarlijk plekje zoals bovenkant kast, een lege plank -waar ik er inmiddels een aantal van heb gecreëerd tijdens mijn 365-dagenproject!). Nee, voortaan meteen maar even opruimen. Op die manier blijft alles opgeruimd, overzichtelijk en veel minder frustrerend!
Ik hoop van harte die gedachte nog minstens 365 jaar vast te kunnen houden!
Vandaag pluk ik er de vruchten van. Wanneer ik al die keren in het verleden een blaadje, potje, pennetje, speldje.....meteen had opgeruimd in plaats van even te stallen op de tafel, was ik binnen een enkele minuut klaar.
Nu ben ik meer dan een half uur bezig geweest (was het na 10 minuten al meer dan zat, maar heb doorgezet!!) en nog ben ik niet klaar.
Gisteren nog zo:
En een foto van de tussenstand tot nu toe:
Voor vandaag houd ik het even voor gezien hoor. Wat is dat vermoeiend: iets oppakken, ergens naar toe lopen om het 'iets' op te ruimen. En dat -tig keer. Ik neem mij dan ook stellig voor geen gebruik meer te maken van een de tafel (of ander vergelijkbaar gevaarlijk plekje zoals bovenkant kast, een lege plank -waar ik er inmiddels een aantal van heb gecreëerd tijdens mijn 365-dagenproject!). Nee, voortaan meteen maar even opruimen. Op die manier blijft alles opgeruimd, overzichtelijk en veel minder frustrerend!
Ik hoop van harte die gedachte nog minstens 365 jaar vast te kunnen houden!
dinsdag 31 maart 2015
Dag 52 en 53 - Verder met de linnenkast
Gisteren had ik weinig tijd, maar wilde toch wel een klusje doen.
Daarom een vliegens vlugge klus.
Op dag 10 en 11 was ik aan een boekenkast op de entresol begonnen. Ik heb toen een plank ingericht met boeken die ik zelf niet meer wilde, maar waar een ander wellicht nog plezier aan zou kunnen beleven. Er stonden nu nog een paar boeken op en die heb ik gisteren verplaatst naar de doos voor de kringloop.
Dus in no-time was dit het resultaat:
Vandaag iets meer tijd, dus een plank in de linnenkast onder handen genomen.
Voor ik begon was dit het beeld bij het wegschuiven van de deur:
Inderdaad, niet fraai. Sterker nog: een enorme rommel.
Dus tijd om alles eens goed uit te zoeken. Het mandje rechts is de dump-plaats voor weesjes (sokken waarvan het broertje of zusje even niet vindbaar is). Het blijkt dat er inmiddels 6 complete paren verborgen liggen. Oprollen en opruimen dus. De overgebleven weesje gaan weg!
Verder de voorraad luchtjes eens onder de loep genomen: ik blijk voorlopig nog vooruit te kunnen, hihihi!!
Van 1 geurtje doe ik met weemoed afstand. Onze oudste zoon had dat -inmiddels alweer 4 jaar geleden- gekocht tijdens zijn Praag-reis. Heel lief en schattig, maar de geur........erg veel rozen wat een erg groot 'oma'-gevoel gaf bij mij.
Op de plank lagen ook plastic tasjes, waarvan ik de inhoud nu wèl opgeruimd heb (Waarom doe ik dat niet meteen??? Het zal een raadsel blijven. Maar ik zal mijn leven beteren!!).
Afijn, in korte tijd was de plank opgeruimd, overzichtelijk en een plaatje om naar te kijken.
Voor de komende periode zal ik me vooral op de entresol gaan storten. We willen binnenkort het een en ander in huis gaan opknappen (behangen, muren verven, nieuwe vloerbedekking hier-en-daar). Ook de entresol komt in het plan voor en eerlijk gezegd krijg ik het daar wel enorm benauwd van. Alles wat opgeruimd is voordat de interne verhuizing plaats gaat vinden, is natuurlijk meegenomen. Dus zal ik me voorlopig maar op die ruimte gaan storten. (Hellup!!!)
Morgen eerst maar eens met het tafeltje van dag 21 beginnen. Het blijkt dat de foto van destijds niet meer klopt (was het maar zo'n feest!). Inmiddels is dit het uitzicht:
Echt een hele gevaarlijke plaats, zo'n tafel. In de tussentijd is er namelijk nog meer rommel verzameld op de tafel. Dus, wanneer die binnenkort (!) helemaal leeg is, klap ik hem op en zet ik hem weg!
Nu ga ik eerst genieten van een welverdiende kop thee.
Daarom een vliegens vlugge klus.
Op dag 10 en 11 was ik aan een boekenkast op de entresol begonnen. Ik heb toen een plank ingericht met boeken die ik zelf niet meer wilde, maar waar een ander wellicht nog plezier aan zou kunnen beleven. Er stonden nu nog een paar boeken op en die heb ik gisteren verplaatst naar de doos voor de kringloop.
Dus in no-time was dit het resultaat:
Vandaag iets meer tijd, dus een plank in de linnenkast onder handen genomen.
Voor ik begon was dit het beeld bij het wegschuiven van de deur:
Inderdaad, niet fraai. Sterker nog: een enorme rommel.
Dus tijd om alles eens goed uit te zoeken. Het mandje rechts is de dump-plaats voor weesjes (sokken waarvan het broertje of zusje even niet vindbaar is). Het blijkt dat er inmiddels 6 complete paren verborgen liggen. Oprollen en opruimen dus. De overgebleven weesje gaan weg!
Verder de voorraad luchtjes eens onder de loep genomen: ik blijk voorlopig nog vooruit te kunnen, hihihi!!
Van 1 geurtje doe ik met weemoed afstand. Onze oudste zoon had dat -inmiddels alweer 4 jaar geleden- gekocht tijdens zijn Praag-reis. Heel lief en schattig, maar de geur........erg veel rozen wat een erg groot 'oma'-gevoel gaf bij mij.
Op de plank lagen ook plastic tasjes, waarvan ik de inhoud nu wèl opgeruimd heb (Waarom doe ik dat niet meteen??? Het zal een raadsel blijven. Maar ik zal mijn leven beteren!!).
Afijn, in korte tijd was de plank opgeruimd, overzichtelijk en een plaatje om naar te kijken.
Voor de komende periode zal ik me vooral op de entresol gaan storten. We willen binnenkort het een en ander in huis gaan opknappen (behangen, muren verven, nieuwe vloerbedekking hier-en-daar). Ook de entresol komt in het plan voor en eerlijk gezegd krijg ik het daar wel enorm benauwd van. Alles wat opgeruimd is voordat de interne verhuizing plaats gaat vinden, is natuurlijk meegenomen. Dus zal ik me voorlopig maar op die ruimte gaan storten. (Hellup!!!)
Morgen eerst maar eens met het tafeltje van dag 21 beginnen. Het blijkt dat de foto van destijds niet meer klopt (was het maar zo'n feest!). Inmiddels is dit het uitzicht:
Echt een hele gevaarlijke plaats, zo'n tafel. In de tussentijd is er namelijk nog meer rommel verzameld op de tafel. Dus, wanneer die binnenkort (!) helemaal leeg is, klap ik hem op en zet ik hem weg!
Nu ga ik eerst genieten van een welverdiende kop thee.
vrijdag 27 maart 2015
Dag 51 - En nog een la in de linnenkast
Een kort bericht dit keer:
Na de sokkenlade van gisteren, heb ik vandaag meteen doorgepakt met die andere lade in de linnenkast waar mijn ondergoed zich bevind.
Geen dramatische dag dit keer. Na het traditionele beginritueel, heb ik allss uitgezocht. Sommige dingen opnieuw gevouwen. Alles herschikt in de la en.....
Dit keer niets weggedaan, dat was niet nodig. Maar wel is alles weer keurig geordend. Dat is natuurlijk ook wel fijn.
Na de sokkenlade van gisteren, heb ik vandaag meteen doorgepakt met die andere lade in de linnenkast waar mijn ondergoed zich bevind.
Geen dramatische dag dit keer. Na het traditionele beginritueel, heb ik allss uitgezocht. Sommige dingen opnieuw gevouwen. Alles herschikt in de la en.....
Dit keer niets weggedaan, dat was niet nodig. Maar wel is alles weer keurig geordend. Dat is natuurlijk ook wel fijn.
donderdag 26 maart 2015
Dag 50 - De sokkenla is aan de beurt
Vandaag is de sokkenla aan de beurt. Ik noem het een sokkenlade, maar dat dekt niet de lading. Maar ach: het beestje moet tenslotte een naam hebben. Ik had hem ook rommellade kunnen noemen, maar daarvan zijn (ahum, waren!) er al zoveel in huis. Hihihi!!
Je ziet meteen wat ik bedoel: sokkenlade, waarbij de sokken zoek zijn. Dus: alles eruit en uitzoeken maar.
De vraag die bij mij naar boven borrelt bij het uitzoeken: waarom luister ik niet gewoon naar mezelf, maar 'altijd' naar anderen. Dat 'altijd' valt wel mee hoor, maar als iemand zegt: "panty-kousjes zijn hartstikke handig voor onder een broek", is dat voor mij een teken om meteen naar de winkel te gaan en panty-kousjes te halen. En dan niet 1 paar om te proberen, nee, meteen maar meerdere paren van verschillende kleuren. En dat terwijl ik weet dat die dingen altijd gaan knellen bij mij. Whaaaahhhh!!
Die goed bedoelde adviezen maken dat ik nu hiermee zit:
Verpakkingen zijn nog dicht, dus naar de kringloop. Wie weet loopt daar iemand die dat inderdaad hartstikke lekker vindt zitten. Ik ga niet meer voor de bijl en besluit hierbij plechtig:
panty-kousen komen het huis niet meer in!
Panty-voetjes mogen dan weer wel, maar die heb ik voorlopig voldoende is zojuist gebleken.
En weer een opgeruimde lade
Was het maar vast morgenochtend: lade open doen en met een blij gevoel geschikte sokken uitzoeken.
De vraag die bij mij naar boven borrelt bij het uitzoeken: waarom luister ik niet gewoon naar mezelf, maar 'altijd' naar anderen. Dat 'altijd' valt wel mee hoor, maar als iemand zegt: "panty-kousjes zijn hartstikke handig voor onder een broek", is dat voor mij een teken om meteen naar de winkel te gaan en panty-kousjes te halen. En dan niet 1 paar om te proberen, nee, meteen maar meerdere paren van verschillende kleuren. En dat terwijl ik weet dat die dingen altijd gaan knellen bij mij. Whaaaahhhh!!
Die goed bedoelde adviezen maken dat ik nu hiermee zit:
Verpakkingen zijn nog dicht, dus naar de kringloop. Wie weet loopt daar iemand die dat inderdaad hartstikke lekker vindt zitten. Ik ga niet meer voor de bijl en besluit hierbij plechtig:
panty-kousen komen het huis niet meer in!
Panty-voetjes mogen dan weer wel, maar die heb ik voorlopig voldoende is zojuist gebleken.
En weer een opgeruimde lade
woensdag 25 maart 2015
Dag 49 - Grote lade, grote rommel....?
Vandaag is de grote lade in de keuken aan de beurt. Een vergaarbak voor van alles en nog wat.
Het meeste gebruik ik wel, maar het is zo'n rommeltje.
(Trouwens: de ervaring is inmiddels dat wanneer ik denk de complete inhoud van een lade of plank te gebruiken, dat dat in de praktijk toch best meevalt.)
Dit is de vriend van vandaag:
Nadat ik alles eruit heb gehaald, blijkt dat ik dit keer echt gelijk heb gehad. Ik gebruik eigenlijk alles. Behalve dan de grote koelelementen, maar die liggen hier prima uit de weg. En dicht bij de vriezer, mochten we ze willen gebruiken.
Na de sopbeurt, alles herschikt. Paar plasticzakken weg en voila:
Ik kan weer zien wat ik heb. En dat is altijd handig!
Het meeste gebruik ik wel, maar het is zo'n rommeltje.
(Trouwens: de ervaring is inmiddels dat wanneer ik denk de complete inhoud van een lade of plank te gebruiken, dat dat in de praktijk toch best meevalt.)
Dit is de vriend van vandaag:
Na de sopbeurt, alles herschikt. Paar plasticzakken weg en voila:
Ik kan weer zien wat ik heb. En dat is altijd handig!
dinsdag 24 maart 2015
Dag 48 - Alweer een lade in de keuken
Vandaag mijn project maar weer eens opgepakt. Afgelopen week heb ik beslist niet stil gezeten, maar ik had ook ernstig behoefte aan even geen "365-klusje". Toch wel opgeruimd, maar dat was het standaardwerk : opruimen van papieren, rekeningen etc. Niet interessant genoeg voor mijn blog.
Vandaag weer een laatje in de keuken aangepakt. De kleine besteklade met allerlei handige en -voor mijn gevoel- veel gebruikte spullen.
Nadat ik alles eruit had gehaald en de lade grondig gesopt heb, begon het uitzoeken.
Zoals ik al zei: veel spullen, maar lang niet alles wordt gebruikt. Dus er kan weer een bundel de afvalbak in:
Een allang niet meer bruikbaar en inmiddels goed verteerd tupperware-matje. Hoezo: moeilijk afstand kunnen doen?? Eigenlijk wel ernstig, want ik zie dat matje bijna dagelijks, ik weet dat het gaten heeft en niet meer lang te leven heeft en toch .....het is niet in me opgekomen om het matje uit zijn lijden te verlossen. Tot nu dan.....
Verder verpakte rietjes die van een sappakje zijn afgevallen.....wat was ooit het top-idee, waardoor ik deze niet meteen heb weggegooid??
(Ik weet het wel hoor! Zoals zo vaak was het ook hier: "altijd handig!" Nou, daar trap ik niet meer in. Het huis slibt ondertussen dicht met "altijd handige spullen", die we vervolgens niet gebruiken.)
Een gasaansteker waarvan ik ook al heel lang weet dat hij dienst weigert. Een boterkruller: uit nostalgie meegenomen bij het leeghalen van het huis van mijn schoonmoeder. Maar ach, als nostalgische spullen geen nut hebben, wordt het dus rommel. De boterkruller mag naar de kringloop.
Ik ben tevreden met de 'vangst' en het resultaat:
De oplettende lezer zal het zeker opgemerkt zijn: lime-groen is mijn favoriete kleur. Hahahaha!
Vandaag weer een laatje in de keuken aangepakt. De kleine besteklade met allerlei handige en -voor mijn gevoel- veel gebruikte spullen.
Nadat ik alles eruit had gehaald en de lade grondig gesopt heb, begon het uitzoeken.
Zoals ik al zei: veel spullen, maar lang niet alles wordt gebruikt. Dus er kan weer een bundel de afvalbak in:
Een allang niet meer bruikbaar en inmiddels goed verteerd tupperware-matje. Hoezo: moeilijk afstand kunnen doen?? Eigenlijk wel ernstig, want ik zie dat matje bijna dagelijks, ik weet dat het gaten heeft en niet meer lang te leven heeft en toch .....het is niet in me opgekomen om het matje uit zijn lijden te verlossen. Tot nu dan.....
Verder verpakte rietjes die van een sappakje zijn afgevallen.....wat was ooit het top-idee, waardoor ik deze niet meteen heb weggegooid??
(Ik weet het wel hoor! Zoals zo vaak was het ook hier: "altijd handig!" Nou, daar trap ik niet meer in. Het huis slibt ondertussen dicht met "altijd handige spullen", die we vervolgens niet gebruiken.)
Een gasaansteker waarvan ik ook al heel lang weet dat hij dienst weigert. Een boterkruller: uit nostalgie meegenomen bij het leeghalen van het huis van mijn schoonmoeder. Maar ach, als nostalgische spullen geen nut hebben, wordt het dus rommel. De boterkruller mag naar de kringloop.
Ik ben tevreden met de 'vangst' en het resultaat:
De oplettende lezer zal het zeker opgemerkt zijn: lime-groen is mijn favoriete kleur. Hahahaha!
dinsdag 17 maart 2015
Dag 47 - Gelegenheidsklusje afgelopen weekend (deel 2)
Aan het eind van dag 31 vertelde ik dat ik een plank had overgeslagen in de boekenkast op zolder.
Daar stonden boeken waar de jongen écht zelf hun oordeel over moesten geven.
Aardig wat uit te zoeken:
Dus, toen ik zondag de fietshelmen in de boekenkast plaatste, heb ik meteen de knullen erbij geroepen.
Alle boeken uit de kast gehaald en terwijl zij alles uitzochten, haalde ik de inmiddels overbekende sopdoek over de plank.
Het uitzoeken was zo gepiept. Een enkel boekje kon bewaard en heeft een plekje in de kast gekregen, maar dit kan allemaal weg:
En zo ziet de eerst overvolle plank er uit na een kwartiertje:
Dat ruimt lekker op. Je zou bijna denken dat het virus inmiddels alle gezinsleden te pakken heeft.....(ik maak me maar geen illusies!)
Even de kast voor ik hem 'te grazen' nam:
En nu:
Nou, daar word je toch helemaal blij van! Ik ben super trots. Wat kun je met veel kleine, afgepaste stapjes toch uiteindelijk veel bereiken.
Morgen ga ik alle boeken die weg mochten, uitzoeken op kringloop-proof. Deze gaan in de welbekende kringloopdoos. En de boeken die echt weg kunnen gaan in de papierbak.
Een afwisselende week tot nu toe:
de afgelopen twee dagen een blog, zonder op de dag zelf te klussen. Morgen heb ik wel een klus, maar zal ik niet bloggen. Er valt dan weinig interessants te vertellen denk ik. Mocht het wel zo zijn, meld ik mij natuurlijk!
Abonneren op:
Posts (Atom)































.jpg)


%2B-%2Bvoor.jpg)

.jpg)


%2B-%2Bvoor.jpg)












.jpg)
